1. YAZARLAR

  2. Kerim Candan

  3. Babaa, Ödevim Vaar!
Kerim Candan

Kerim Candan

Yazarın Tüm Yazıları >

Babaa, Ödevim Vaar!

A+A-

Kendi çocuklarım bazen bir defterin ya da kitabın kulağından tutarak önüme getirip de “Babaa, ödevim vaar” dediklerinde, ödevlerin kendilerine verildiğini, kendisinin de “ödevim var” diyerek bu durumu teyit ettiğini söyleyip yarı şaka yarı ciddi savuşturmaya çalışırım.

Çünkü isterim ki kolayına kaçmak yerine, biraz çaba ve gayret göstersin, uğraşsın, araştırsın hatta biraz da çaresizlik yaşasın ki problem çözme becerileri gelişsin.

Okula giden her öğrenci, başı sıkıştığında bazıları ise her zaman bunu alışkanlık haline getirdiklerinden olsa gerek anne, baba, abla ya da abisine “Ödevim var” diye ustaca yarı boynu bükük yarı stresli bir şekilde yaklaşmaya çalışırlar ki kendilerine yardım etsinler. Bu nedenle öğrenci velisi olan okurlarımız “Ödevim var” başlığını gördükten sonra bu yazıyı okumak için güçlü bir nedenleri olmuş olması kuvvetle muhtemeldir.

 Öğretmenler bu ödevleri her ne kadar çocukların yapması için veriyor olsa da bütün bir ailenin seferber olduğu zamanlar da olmuyor değil… Bütün ailenin seferberliği sonucu tamamlanan ödevler sonrası anne-babalar yorgun düşerken, çocuklar için ise amaçlarına ulaşılmış bir şekilde sonuçlanmış olur. Bu bir sonraki en baba! ödeve kadar ailenin rahat edeceği anlamına gelir ki bu süre çocuk sayısına göre değişmektedir. Birkaç çocuğu öğrenci olan ailelerde bu ödev konusu, çok farklı alan, ders ve konularda bilgi sahibi olmanızı zorunlu kılan ve neden olan bir ebeveynlik görevidir.

Aileler çocukların ödevine yardım ederken, hemen ellerine alıp ödevi yapmak ya da problemi çözmek yerine öncelikle çocuğun kişisel bir çaba göstermesini beklemelidir. Çünkü büyüme ve gelişme ancak problemlerle yüzleştiğimizde ve çocuk kendini zorladığında tam anlamıyla gerçekleşir. Yardım ederken de adım adım ilerlesinler ve her adımda çocuğun düşünmesini, sorgulamasını ve değerlendirme yapmasına yardımcı olacak bir yaklaşım içerisinde olsunlar. Çocuklar ödev sürecinde daha çok aktif olmalı ki hem öğrendiklerini içselleştirsinler hem de sorumluluk, özgüven gibi sosyal becerileri gelişmiş olsun.

Hayatın kendisi bir mücadeledir, öğrencilik de öyledir. Dersi dinleyip öğrenip verilen ödevleri yapmak, bunların hepsi çocukları geliştiren ve hayata hazırlayan eylemlerdir. Çünkü her seferinde bana “ödevim var” diye gelip de bir süre savuşturduğum 4. sınıfa giden kızım Rumeysa, önceki gün gülümseyerek “Baba, ödevimiz var!” diye geldi. Ben de “Öğretmen, bana da mı ödev verdi?” diye cevap verdim ama bu zekice yaklaşımı sonrasında yardımcı olmaktan kaçamadım.

Hali hazırda her zaman da yardımcı olamıyoruz. Çünkü bazı konuları unuttuğumu, belki de görmediğimi ama kendilerinin daha dün ya da bugün dinlemiş/öğrenmiş olmalarından dolayı kendilerinin daha iyi bilebileceklerini ifade ederek işin içinden sıyrılmaya çalışıyorum. Fakat bu sefer de benim nasıl öğretmen olduğumdan tutun da hiçbir şey bilmediğime kadar bir dizi eleştiriyi de göğüslemek zorunda kalıyorum… Selam ve dua ile. 
Bu yazı toplam 175 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.