1. YAZARLAR

  2. Ahmet Turan

  3. BAYRAM BİTTİ Mİ?
Ahmet Turan

Ahmet Turan

Yazarın Tüm Yazıları >

BAYRAM BİTTİ Mİ?

A+A-

Ramazan Bayramı dönüşü gazetede sohbet ediyoruz. Teknik Servisimizden Ahmet Ari kardeşim bugünkü yazı konusunu merak ettiğini sordu.
Gündemden yazalım dedim.
Ortak kanı eski günlerin özlemiydi.
9 günlük Ramazan Bayramı tatilinde de gördük.
Bayramlaşmalar samimiyet ve sıcaklıktan uzaklaşmış. Konuşmalar hep yüzeysel kalıplardan çıktığı için fazla tat vermiyor.
Gonyalı tabiri ile ‘Söz ciğerden’ gelmiyor.
Hep birlikte bunu tartıştık. 
Aslında gündemin toplumda samimiyetsizliğin giderek yaygınlaşmasının sebep ve sonuçlarını tartışmak yönünde oluşmasında görüş birliğine vardık.
Menfaatçiliğin, dostluğun önüne geçmesini analiz etmenin beka sorunu kadar önemine işaret ettik.
Patron Yusuf Gürbüz, Haber Servisi’nden Dursun Seyis abi, Zafer Samancı, Dilhan Dumanoğlu ve Halil Yılmazer de, samimiyetten uzaklaştığımız konusunda yazmamız tavsiyesinde bulununca bugün böyle bir konu oluşturduk.
Sahi, Bayram bitti mi?
Geçmiş yıllarda bayram öncesi evlerde hummalı bir çalışma sonucu özel yemekler hazırlanır, temizlikler yapılır, imkan ölçüsünde aile bireylerine yeni elbise ve ayakkabı alınırdı.
Bayramlaşma için gelen dost ve akrabalara canı gönülden karşılama ve ikramlarda bulunulurdu. 
Çocuklar dahil herkes yeni elbise ve ayakkabısını bayramda giyecek olmanın heyecanını yaşardı. Çocuklarda bunun çok ayrı bir değeri vardı.
Bayram bir gelse diye iç geçirilirdi.
Dost ve akrabalar çok samimi bir sohbet yaparlardı. Sohbetin öyle bir tadı vardı ki; içinde hem yalan yoktu, hem de menfaat.
Şimdi yeni elbise ve ayakkabı giymenin hiçbir heyecanı yok. İnsanlar hafta da en az 3 değişik elbise ve ayakkabı giyiyor.
Evlerin çoğunluğunda bayram için hummalı bir hazırlık yok. 
Tatil hesapları yapılıyor. 
Hazırlık yapanlar da ihtiyaç olanları emeksiz ücret karşılığı temin etmeyi tercih ediyor.
Özveri ve fedakarlık yerini para gücüne bırakmış durumda.
Herkes serzenişte bulunuyor.
“Ah o eski bayramlar”
Yaşantımıza baktığımız zaman hepimize her gün bayram.
Bir özlemimiz yok. Değerli bir heyecanımız yok.
Ziyaretleri unuttuk. 
Ya da unutturulduk.
Büyük- küçük farkı ortadan kalktı. Ya da kaldırıldı.
Davranışlarımız menfaatimize göre şekillendi.
Samimiyeti yok ettik. 
Ya da ettirildi.
Bir zamanlar TV ekranları sohbeti engellerdi. 
Ancak bunun zamanı sınırlıydı.
Yine de sohbete imkan veriyordu.
Şimdilerde TV ekranlarının engelini bile arar olduk.
İnsanlar ya bilgisayar başında, ya da akıllı telefonla meşgul.
Sohbete zaman ayırmıyor.
Kimse kimseden bi haber.
Birçok evde karı- koca aynı odada ve aynı havayı teneffüs etmesine rağmen aynı konuda sohbet etmiyor.
Aile büyüklerinin çocuklarla ilgisi giderek azalıyor.
Çocukların yetişmesinde etkin rolü olan dede ve nine evlerden uzaklaştı. Aile, komşu, örf ve adet kültürünün yerini bize ait olmayan kültürler aldı.
Çağ açıp, çağ kapatan anlayış ve irade günü kurtarmaya dönüştü.
Tabii ki eski bayramların tadını arıyoruz.
Tabii ki eski günlerin tadını özlüyoruz.
Hızla benliğimizi ve kimliğimizi kaybediyoruz.
Farkında değiliz?

Bu yazı toplam 803 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar