1. YAZARLAR

  2. Dursun Seyis

  3. Bir Avuç Süt Tozu
Dursun Seyis

Dursun Seyis

Dursun Seyis
Yazarın Tüm Yazıları >

Bir Avuç Süt Tozu

A+A-
Aşağıdaki okuyacağınız  “süt tozu” hikayesini, daha doğrusu ABD ile Türkiye’nin  1960’larda sözde dostluğunu ve bize yaptıklarını anlatan yazıyı eski FİFA hakemi, eski MHK üyesi ve hocam, dostum, mesai arkadaşım  Manisalı Necmi Temizel göndermiş.

Bende sizinle bu yazıyı paylaşıyorum.

Okuyun ve ne düşündüğünüzü görmek isterim.

İşte süt tozu hikâyesi:
İkinci dünya savaşı sona ermiş, ABD kesenin ağzını açmış, ekonomisi çöküntüye giren ülkeleri Sovyetler’e kaptırmamak için Marshall planını devreye sokmuştu. Türkiye dahil 16 Avrupa ülkesine hibe şeklinde gönderilen yardımların en önemli kalemi süt tozuydu.
Sadece hibe etmiyorlar, ilkokul çocuklarına içirilmesini şart koşuyorlardı. Teneke kutularda gönderilen süt tozu, öğretmenler odasındaki gaz ocaklarında suyla karıştırılıyor, kaynatılıyor, çocukların evlerinden getirdikleri bardaklarla servis ediliyordu. Tadı sütten biraz farklıydı, ağır bir kokusu vardı, 1960’lara kadar zorla içirildi.
Raf ömrü uzundu, o dönemlerde buzdolabı filan olmadığı için sayın ahalimiz tarafından pek takdir edildi. E madem bu kadar beğendiler, hadi bakalım, sayın ahalimize süt tozu satılmaya başlandı. Amerikalılar bizi öz kardeşi gibi sevdiği için (!) kâr amacı gütmeden, sevabına sattılar. Sütün litresi 100 kuruş, süt tozunun kilosu 30 kuruştu, sayın ahalimiz üstüne atladı, adeta bağımlısı oldu.
Ucuz olmasına rağmen, Amerikan malı olduğu için “kaliteli” kabul ediliyordu. Süt tozu yerine süt kullanmak, ilkel bir davranıştı!
Bu arada süt üreticisi ölmüş, mandıralar iflas etmiş, amaaan bana ne’ydi.
Yardımlar sadece süt tozuyla sınırlı değildi. Para verildi, bisküvi verildi, margarin verildi, Amerikan bezi verildi, hurda savaş gemileri, dandik tanklar verildi. Bunların karşılığında İncirlik gibi askeri üsler alındı, petrol arama faaliyetlerimiz durduruldu, emekleme aşamasındaki uçak fabrikalarımız kapatıldı, yerli demiryolu hamlemiz takozlandı, tarım bağımsızlığımızda ilk gedik açıldı.
“Siz zahmet edip üretmeyin, yorulmayın, ben hepsini beleşe veririm” deniyordu. Yardım ayağıyla, açları besliyor, tembelliğe alıştırıyor, yerli üretimi durduruyor, kendine bağımlı hale getiriyor, üstüne “sempatik” görünüyordu. Allah ABD’ye zeval vermesin diye dua ediliyordu.
 
Böyle böyle, avantayı görünce yelkenleri suya indiren bir toplum yaratıldı, milli çıkarların yerini “beleş” aldı.
Sonuç olarak ABD “radyasyonlu” olduğu için kendi halkına yedirmediği şeyleri halkımıza yedirdi.
Bu tarihlerden sonra Anadolu tarihinde ilk kez çocuk felci vakaları görüldü ve de sonraları çocuk felci aşısı ‘rutin aşılar’ arasına sokuldu.  Bu aşılarda bizlere büyük paralarla satıldı.
Koskoca memleket bir avuç süt tozuna gitti.
Xxx 
Bende süttozu mağdurlarındanım. Yukarıdaki yazıyı okuyunca o günleri hatırladım.
Eski adı Sedirler ilkokulu, şimdiki adı İstiklal İlkokulunda o yıllarda  ilk sınıflarda okurken, bize de okulda zorla bu sözde  süt(!) ten sabahları içirirlerdi. Ancak ben çoğu defa bunu zorlu içer, sonra da çıkartırdım. Çektiğimi bir ben bir de Allah bilir. Hatta ilk dersten önce verildiği için bazen de ilk derse bunu içmemek için gitmezdim…
Yazımı Ertuğrul Gazi’nin mekanı cennet olsun, bir sözü ile bitireyim:
Zalimin köpeği olacağına,
Garibin aslanı ol ki,
Öldüğünde mezar taşına,
İt değil, YİĞİT  yazılsın. 
Bu yazı toplam 247 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.