1. YAZARLAR

  2. Kerim Candan

  3. Çocuklar, Nasıl Öğrenir? (1)
Kerim Candan

Kerim Candan

Yazarın Tüm Yazıları >

Çocuklar, Nasıl Öğrenir? (1)

A+A-
Anne-baba ve öğretmenler, hep birlikte iyiyi, doğruyu ve güzeli öğretmeye çalıştığımız çocuklar, nasıl oluyor da istemediğimiz davranışları öğreniyorlar?

Bu soruya çok uzun açıklamalar getirmek de pekâlâ mümkün iken, sıkıcı olacağından böyle bir yola başvurmak istemiyorum. Çünkü çok uzun açıklamaları, yazıları kimse okumak istemiyor. Herkes en kestirme yoldan işine geleni, öğrenmek istediğini nasıl öğreneceğini iyi bildiği için olabildiğince kısa ve öz yazı yazmakta büyük faydalar! vardır.

Neticede okumak istemeyenler, kısa ya da uzun yazılar fark etmez, hiçbirini okumuyorlar, bazıları sadece resimlere bakmakla yetinmeyi seçebiliyor, velhasıl herkes kendince bir öğrenme ya da öğrenmeme metodu geliştirmiştir.  Bir şeyler öğrenmek nasıl bir başarı ise, hiçbir şey öğrenmeden sabit kalabilmek de büyük bir başarıdır! Çünkü her şey büyük bir değişim ve gelişim içerisinde iken sabit kalabilmek küçümsenecek bir şey değildir. Tabii ki buradan sabit fikirlileri ya da fikirliliği taltif ediyor değiliz, elbette değişim gelişmenin en önemli nedenlerindendir.
Bizim konumuz çocuklar ise, çocukları konuşalım da okuyucuları daha fazla kızdırıp, konuyu dağıtmak ve sulandırmakla tenkit edilmeyelim, çünkü çocukların nasıl öğrendiği bizim için daha önemli ve ihtiyaç olan bir konudur. Burada anahtar soru şudur; Devletler, uzmanlar, aileler, öğretmenler ve eğitim sistemleri istenilen her şeyi öğretmekte neden başarılı değildirler? Mesela, kötülüğü, yalan söylemeyi, şiddeti öğretmek istemediğimiz halde nasıl öğreniyorlar?

İstediklerimizi öğretmekte istediğimiz seviyede değilken, istemediklerimizi nasıl öğreniyorlar? Aslında sorunun cevabı net, çocuklar onlara anlattığımız ve söylediklerimiz kadar, anlatmadığımız, söylemediklerimizden de çok etkileniyorlar. Yani, ağzımızdan çıkanlar kadar, tutum ve davranışlarımız da çocuklar için önemli bir öğrenme kaynağı olmaktadır. Çocuk, ne dediğimize değil, ne yaptığımıza, nasıl yaşadığımıza bakıyor ve örnek alıyor. Çünkü çocuk yaşadığını öğreniyor, hangi tutum ve davranışlarla yüzleşmiş, neleri hissetmiş ve anlamışsa onları daha kolay öğreniyor.
O halde çocuklarımız neler yaşıyorlar, bir bakalım isterseniz, onlara yalan söylememelerini söyleriz ama işimize ya da mecbur! kaldığımızda yalan söyleriz. Şiddetin kötü bir şey olduğunu söyleriz ama onlarla yaşadığımız sorunlarda şiddeti bir çözüm aracı olarak kullanırız. Kötü ve küfürlü konuşmamalarını salık veririz ama birilerine kızdığımızda küfür ederiz. Onlara çok televizyon ya da
internetle meşgul olmamalarını tavsiye ederiz ama kendimiz elimizden telefon ya da kumandayı düşürmeyiz. Başarının okumakla kazanılacağını söyleriz ama açıp bir kitap okumuşluğumuzu görmezler.
Çocuklar, söylediklerimiz kadar söylemediklerimizi de görürler ve rol model alırlar. Söylediklerimiz ve söylemediklerimiz arasında fark ne kadar çoksa, ya da uçurum ne kadar derinse, çocuklarımıza istediklerimizi öğretmekte o kadar başarısız oluyoruz. Çünkü istemediğimiz olumsuz davranışlarımızla olumsuz bir rol-model olarak karşılarında anne-baba ya da öğretmenlerini fazlaca izleyip görüyorlar ve yaşıyorlar. Bu nedenle çocuklarımızda görmeyi istediğimiz davranışları, gerçekten bizler gösterebiliyor muyuz? Hangi davranışlarımız doğru ve olumlu bir rol model olurken, hangi davranışlarımız uygun olmayan olumsuz rol ve model davranışlardır?

Bu sorulara veya başka sorulara haftaya burada cevap vermeye çalışacağız, öncelikle ben, buraya kadar okuyup gelmiş iseniz, öncelikle sabrınız ve çabanız için sizi kutlamak isterim. Çünkü gerçekten iyi bir çocuk yetiştirmek için çalışıp gayret gösteriyorsunuz ve ümit ediyorum, karşılığını alacaksınız. Selam ve dua ile. 
Bu yazı toplam 115 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.