1. YAZARLAR

  2. Hakkı Balcı

  3. Dedikodu Şehri....
Hakkı Balcı

Hakkı Balcı

Yazarın Tüm Yazıları >

Dedikodu Şehri....

A+A-
Şehir dışı yolculuğuma saatler kala Efrayim Yaman kardeşin vefatını duydum… Pürtelâş düştüm yola…

Hastane önünde mahşeri bir kalabalık…

Evden çıkışımda yaşadığım şok hala devam ediyordu… Duygusal karakterim yakınların feryatlarını kaldırabilecek takatte değildi… Biraz olsun kaçtım onlardan…

Havsalam şiddetli travma geçiriyordu… Neşe dolu koca bir adam ve böyle bir netice… Olamazdı… Enteresandı… Olmamalıydı…

Mahşeri kalabalığın ortasındaydım şok halimle… Herkes kendince sebepler üretiyor… Söylediklerine kendi de inanıyor… Duyduklarını birkaç adım sonrası diğer kişilere bilirmişçesine taşıyordu…

Ne lafçı… Ne çokbilmiş… Ne çok meraklı bir milletiz dedim travmalı beynime… Hâlbuki doktor, güvenlik ve adli birimleri sebep, onların dışındaki herkesi sonuç ilgilendirmeliydi…

Mahşeri kalabalığın ürettiği yüzlerce yalan yanlış sebebin hangisi sonuca olumlu katkıda bulunabilirdi ki… Giden gitmişti…

Hâsılı;

Çekildim karanlık bir köşeye birkaç dostla… Okudum dilim döndüğünce… Mekânı cennet olsun… Rabbim affetsin, yakınlarına metanet versin…

Söz merhum Efrayim abiden açılmışken yaşadığımız şehrin en korkulası yönüne dem vurmak istedim yazımda…

Ne çok dedikoducu olmuşuz meğer… Ne çok çekiştiriyoruz birbirimizi…

Bizzat şahit olduğunuz bir olayı, Birkaç adım sonra başka şahıslardan tam dersi olarak duyabiliyor, hayretlerinizi gizleyemiyorsunuz…

Gerçeğini bildiğiniz, diğer kişiler hakkında kurulan cümlelerin sahteliğini dinlerken mide bulantısı geçiriyor insan…

İftiracı, yalancı, ucuz, ben merkezli karakterler, aferin delisi gammazcılar, kalpten kopuk dil ve dudaklar, kişisel çıkarlara göre çalışan mimikler, o kadar çoğaldı ki… Çıkası gelmiyor başımız dışarı…

Herkes birbirine karşı önyargılı… Bir araya gelip medeni bir şekilde konuşamıyoruz...

Belki kültür seviyemiz artıyor… Ekonomik olarak rahatlıyoruz…  Ama insani ilişkilerimizde de bir o kadar geriliyoruz… Dedikoducu bir milletiz vesselam…

Hayata hep olumsuz yönden bakıyoruz… İyimser olanları da hayalperest olarak değerlendiriyoruz... Birbirimizi destekleyeceğimize köstek oluyoruz…

İyi yanlarımızı görmüyor, hep eleştirecek bir yanımızı buluyoruz… Birbirimize güvenmiyoruz… Devlet milletine, öğretmen öğrencisine, idareci memuruna, güvenmiyor...

Adeta suizan içinde yüzüyoruz... 

Hep üzüyor… Hep üzülüyoruz…

 

Bu yazı toplam 595 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.