Murat KARAKOYUNLU

Murat KARAKOYUNLU

Yazarın Tüm Yazıları >

Ders

A+A-
Baki olana bir adım daha yaklaştık.
"Ne kaldı geride" bir muhasebe sorusu; heybesini dolduranların değil de, ne ile doldurduğunun ayırdında olanların cevap verebileceği bir soru.
"Ne kaldı geriye" sorusu ise; vadesi gelmemiş bir alacağın üzerinden gereksiz planlar yapmak gibi bir şey.
Yaş otuzbeş diyen Cahit Sıtkı'nın, yarıladığını sandığı yolun sonuna yaklaştığını öğrenmesi çok zaman almamışken; kendimi nübüvvet yaşı hesaplarının içerisinde buldum. Öyle ya en kâmil yaştı kırk ve daha ona zaman vardı. Yani yapacak çok şey için, çok vakit...
Kendime ait bir evim, arabam, ailem ve çocuklarımın geleceği…
Ve sonra bir kaç güzel anı, iyi işler, emeklilik, hobi bahçesi falan filan...
Ne kadar yabancı değil mi size!?
Hayat, ömürden akan her gün ile hızla sonlanırken hanemize yazacaklarımız ne kadar çok. İyi de hangisi gerçek kazanç bunu bilen sanki hiç yok.

Bundan gayri yaşı kemale erdirdik. O kesin. Ömrün kayıp günleri ise çok.
Aynı ile tekrarladığımız günlerimiz sebebiyle hiç yaşanmamış sayılabilen günlerin sayısı; yaşanmışlardan fazla malesef. Peki biz, ne öğrendik bunca zaman?
Sorular çok cevaplar sığ:
Zaman, yanlış insanlarla heba edilmeyecek kadar kıymetli.
Değer, değer bulmadan verilmeyecek kadar özel.
Hayat, "ne kadar ait olursan o kadar sahip olursun" dengesini korumayı zaruri kılanlar için bir kazanç.
Tecrübe anlatmaya ne haddimiz ne hakkımız var elbet. Lakin gün görmüşlerin buyurduklarını yaşamak ta öğretiyor insana.
Bu sebepten bilirim aynı kan değil, aynı kader birleştirir insanları. Siyaset, onlar olmasınlar diye olmak zorunda olduğunu sandığın şeydir. Ve olmayınca da olur. Sen ise hiç bir şeyi kaybetmezsin.
Baba, olmayışına katlanamayacağın kudret; anne, sevgisini hoyratça harcayabildiğin saadettir.
Çocuklar, rahmet; aile, servet ve eş en kıymetli aidiyettir.
Dost sayısı bir elin parmağını geçmişse şükür, bir ele ulaşmamışsa sabır ve sarılmak gerek.
İnsan, nefsine ağır gelen imtihanlardan korkar da “Allah gördüğünden ayırmasın kimseyi” der. Ne var ki pek hayır bir dua değil aslında gelen. Öyle ya ne ile imtihan olacak ki başka şekilde insan?
Allah gördüğünden ayırsa da sabrını versin demeli ki sonuç iki cihanda zafer olsun.
Yine de kaybetmeden kazananlardan olmayı öğretsin Rabbim diye dua etmek gerek. Zira kazanmak kolay da, kaybetmek zor.
Ve hayat için en büyük ders.
Hep kazandıran, tek kazandıran en kazandıran: Sabır.
Öyle ya,
Sabır ve namazla Allah'tan yardım isteyin,
O ne güzel dost, ne güzel vekil. 
Bu yazı toplam 163 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.