1. YAZARLAR

  2. Ahmet Turan

  3. DEVLET ZAMANINDA YETİŞTİ
Ahmet Turan

Ahmet Turan

Yazarın Tüm Yazıları >

DEVLET ZAMANINDA YETİŞTİ

A+A-

Kadir Şeker adlı kardeşimizin yaşadığı talihsiz olayı duydunuz.

Kendisi Tıp Fakültesini kazanma hedefiyle dershaneye gidiyor. Konya da ailesi olmadığı için teyzesinin yanında kalıyor. Kütüphaneden çıkıp eve giderken içinden geçtiği parkta hiç tanımadığı bir erkeğin, yine hiç tanımadığı bir bayanla kavgasını görüyor ve insani müdahalede bulunuyor.

Sonrası malum.

İfadelere göre adamın Kadir’e saldırdığı ve boğazını sıktığı iddia ediliyor. Kadının da ilk ifadesinde “Kadir beni kurtardı” dediği anlatıldı.

Olay duyulduktan sonra özellikle sosyal medya üzerinden yapılan yorumlarda “Kadir’in suçsuz olduğu. Ceza almaması” savunuldu.

Türkiye Kadir’in başına geleni konuştu. Türkiye Kadir’e sahip çıktı.

Konu yargıda.

Bizim yorumumuz ne ola.

İşte örnekler.

xxxxxxxxxxxxxx

Adana valiliğinin soğuktan korunmaları için otele yerleştirdiği sokakta kalan vatandaşlardan biri “Kimsem yok. Üzerimdeki kıyafetten başka kıyafetim yok. Yıkayıp, yıkayıp onu giyiyorum. Devletimiz tam zamanında geldi” şeklinde ifade vermiş.

Devletimiz masum olanı darda bırakmaz.

Bir de ‘Çölde atı çalınan’ adamın hikayesi var.

Bu da çok anlatılan bir hikâye.

Ne zaman oldu. Ya da olmadı. Tam bilgi sahibi değiliz. Ancak verdiği hissenin yaşadığımız olayları aydınlatıcı olmasından dolayı bende paylaştım.

“Çölde yaşayan zengin ve muktedir bir kabile reisinin dillere destan, eşi benzeri az bulunur bir atı varmış.

Günün birinde kabile reisi, bu pek sevgili atına atlayarak tek başına çöle gezmeye çıkmış. Biraz at koşturduktan sonra uzaklarda yerde yatan bir insan dikkatini çekmiş:

Belli ki çok hasta ve yardım bekliyor diyerek hemen oraya yaklaşıp atından inerek yerdeki adama yardıma gitmiş. Hala nefes aldığını görünce sevinip atının terkisinden su kırbası almak üzere iken, yerdeki mecalsiz ve hasta adamı, o herkesten kıskandığı değerli atın üzerinde görünce şaşırıvermiş.

Adam atı topuklayıp erişilemeyecek kadar uzaklaştıktan sonra dönüp, alay edercesine bakmış ve atın sahibine

Fakat bir gariplik var; atın sahibi ardından koşarak bağırıp çağırmıyor; sadece durduğu yerde ağlıyor.

- Ne oldu, diye seslenmiş hırsız; “zoruna gitti de ondan ağlıyorsun değil mi? Sen ki bu atı kendi gözünden, evladından bile kıskanırdın ama bak, aklım ve çevikliğim sayesinde şimdi benim oldu atın; ne kadar ağlasan yeridir.”

Atın sahibi gözyaşlarını silmiş; demiş ki; “Hayır ey hırsız, atımı çok severdim, doğrudur; senin onu benden çalman elbette gücüme gitti, fakat onun için ağlamıyorum.”

- “Yaaa, niçin ağlıyorsun öyleyse, kadınlar gibi?”

- “Şunun için: Bu haber yarın duyulduğunda, senin nasıl bir hile ile atımı elimden kapıp çaldığın anlatılınca, bundan sonra çölde hiç kimse gerçek bir ihtiyaç sahibine bırakın yardım etmeyi, bir damla su vermeye dahi çekinecektir.

Üzüntüm ondan!”

İfade değiştirmek sonucu değiştirmez.

Adana’daki kimsesiz vatandaş söylemiş ya; Devletimiz tam zamanında yetişti diye.

Devletimiz masum olanı darda bırakmaz.

Bu yazı toplam 1377 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar