1. YAZARLAR

  2. Mehmet BİNA

  3. DÜŞÜRME DİLİNDEN LA İLÂHE İLLÂLLAH
Mehmet BİNA

Mehmet BİNA

Yazarın Tüm Yazıları >

DÜŞÜRME DİLİNDEN LA İLÂHE İLLÂLLAH

A+A-

Ya şimdi kabirde olsaydım.
Toprak üstümü az önce örtmüş olsaydı mesela.
İlk günüm, ilk gecem nasıl geçerdi?
Hiç bitmeyecek sandığım, bensiz yürümeyecek sandığım işleri kim yapar kim yoluna koyardı?
Evim eşyalarım, yatağım, sandığım, ayakkabılarım benden sonra kime kalır kim sahiplenirdi?
Ya pişmanlıklarım…
“Ölen her insan pişman olacaktır” buyuruyordu Resulümüz. (Aleyhisselâm)
Müminlerde mi ya Rasulallah ?” 
Diye soran ashabına
Evet, onlar da dudaklarının
Allah adıyla ıslanmadığı her an için pişman olacaktır” diye cevap veriyordu.
Müslümanlığım geldi sonra aklıma. 
Ahhh!!!
Bu ne acı bir pişmanlıkmış meğerse.
İşlerimin arasına sıkıştırdığım, şöyle uzun uzadıya kılamadığım namazlarım
İşler yetişmez korkusuyla hızlanan secdelerim rükûlarım.
İşler çabuk bitiyormuş demek bir nefeslikmiş hepsi
Yok yok, ebedi arkadaşımın kıymetini hiç bilememişim ben
Ona ne çok vefasızlık etmişim.
Onunla neden daha çok zaman geçirmedim?
Çok samimi olamadım
Hâlbuki ne çok faydası olurdu şimdi bana. 
Geri dönesim geliyor!
İçime sindire sindire namaz kılasım, içermiş gibi kuran okuyasım geliyor.
Rafta hep gözümün önünde duran kuranım.
Her an beni mahzunca süzen kuranım
Ne zaman okuyacak olsam, hep bir engel çıkardı, yapacak bir şeyler gelirdi aklıma...
Ara sıra okuduğum iki sayfayla tüm sorumluluğu üzerimden attım sanırdım.
Toprak ezelden beri beni bekliyormuş sanki.
Koca bir ömrü nasıl heba ettim.
Oysa yapabileceğim ne çok şey vardı…
Küskünlüklerim.
Kızgınlıklarım.
Kıskançlıklarım
sahip olamadıklarıma.
Hayıflanmalarım.
Ne kadar boş, ne kadar gereksizmiş…
Biliyorum ardımdan iyi konuşan da olacak.
”Güleryüzlü, tatlı dilliydi” diyecekler.
Bir zaman sıkça, daha sonra arada düşeceğim akıllarına.
Ama sonra…
En yakınım bile unutacak. Bir arefe, birde bayram günlerinde hatırlanacağım.
Yüzüm, sesim unutulacak.
Ellerim gözlerim unutulacak….
Tek “O” unutmayacak, ufak tefek yaptığım herşey amel defterimde. Kabir bana mesken, kabir bana kucak, belkide korkunç bir mahzen olacak….
Dünyaya açılan bütün kapılar kapandı.
Çok şükür yaşıyorum. Hâlâ zamanım var….
Bir nefeslik bile zamanım varsa en azından bir SUBHANALLAH diyebilirim.
Eğer önümde yaşanacak daha uzun yıllar varsa, neler neler yapılmaz ki şu hayatta…
Namaz, önce namaz....Önce namaza başla..
Sarıl Kur’an’a... Dikkat et. Helal lokma...Kul hakkına....Dahası...Var mı kırdıkların....? Gönül al, hiç durma...Kırdılar mı seni....? Boş ver aldırma... Sen gayret et iyilik yapmaya... Her işinde söyle...
Bismillah....Düşürme dilinden. La ilâhe illâllah...

Bu yazı toplam 291 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar