1. YAZARLAR

  2. Serdar USMAN

  3. Ey Milletim Nerdesin ?
Serdar USMAN

Serdar USMAN

Serdar USMAN
Yazarın Tüm Yazıları >

Ey Milletim Nerdesin ?

A+A-
Milletimiz aslını uygun davranış özverisini kaybetmiştir. Sevgi toplumu olmaktan çıkmanın bedelini bugün milletçe ödemekteyiz. Aslını inkar etmenin acı sancıları sonucunda ecdadımızın şanlı sancağının altından çıkmamızın akabinde batılılaşma sevdası diye yıllarca tırmaladığımız bir sistemin halkımızın öz benliğiyle tezat teşkil etmesi sebebiyle kan uyuşmazlığı yaşarken şu anda o sistemin içerisinde dejenere olduk. Sosyal, dini, ahlaki, ekonomik alanda egoist bir yapıya bürünmüş iki duygu arasında bocalayan bir ikilemin içerisinde boğulmaktayız. Hemen her gün televizyonlarda, radyolarda, gazetelerde yayınlanan haber bültenlerini izledikçe, dinledikçe, okudukça bu korkunç gerçeğin nerelere kadar dayandığını alenen görebilmekteyiz. Ülkemizde hemen her gün yaşanan cinayet vakalarına ve sebeplerine baktıkça kahrolmamak elde değildir. Kafesinden kurtulmuş kaplan gibi saldıracak yer arayan psikolojik algısı zedelenmiş çok sayıda vatandaşın nasıl bir cellada, katile dönüştüğünü gördükçe içim daralıyor. Kocanın karısını, kadının kocasını acımadan infaz edebildiği, kardeşin ağabeyine, babanın oğluna güvenemediği bir ahvale nasıl geldik?
Nerde bizim tarihe sevgi destanları yazdığımız manevi yapımız?
Nerde bizim her alanda empati yapma yeteneğimiz? Doğruyu ve faydalıyı paylaşma geleneğimiz?
Egoist ve cani bir ruh haletine bürünen bu milletin manevi önderlerinden olan Mevlana Celalettin-i Rumi Hazretlerinin Mesnevisinde demiş olduğu gibi;
“Yaşadığın dünyaya bak; Yüce Allah, hangi eserini sevginin kucağında büyütmemiş? Neden okşamak ve kucaklamakla gidilecek yere, tekme ve tokatla erişmeyi tercih edesin?”
Bu ruhu kaybetmenin acı faturasını ödemiyor muyuz şu an?
Yine aynı Mevlana’mızın buyurduğu gibi ;
“Sevgide güneş gibi ol, dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol, hataları örtmede gece gibi ol, tevazuda toprak gibi ol, öfkede ölü gibi ol, her ne olursan ol, ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.”
Sözünden ne kadar uzaktayız, farkında mısınız?
Günden güne erimekte olan şefkat ve sevgi anlayışımızın beraberinde bizden birçok hasleti de götürdüğünü görmüyor musunuz?
Yiğit olmak, cesur olmak, imanlı olmak…
Nerde bu güzellikler?
Nerde imani anlayışımız?
Necip Fazıl Kısakürek’in o güzel şiirinde ifade ettiği ruh nerede yahu?
Kırılır da bir gün bütün dişliler,
Döner şanlı şanlı çarkımız bizim.
Gökten bir el yaşlı gözleri siler.
Şenlenir evimiz barkımız bizim.
Yokuşlar kaybolur çıkarız düze.
Kavuşuruz sonu gelmez gündüze.
Sapan taşlarının yanında füze,
Başka alemlerle farkımız bizim.
Kurtulur dil,tarih,ahlâk ve iman.
Görürler nasılmış neymiş kahraman.
Yer ve gök su vermem dediği zaman,
Her tarlayı sular arkımız bizim.
Gideriz nur yolu izde gideriz.
Taş bağırda, sular dizde, gideriz.
Bir gün akşam olur, biz de gideriz.
Kalır dudaklarda şarkımız bizim.
Buradaki anlamı iyi kavrayabiliyor muyuz? Bu satırları okurken günümüzün insanı ile bir senkron yapmaya çalıştınız mı? Sizce zerre kadar uyum var mı?
O halde neden yanlışta ısrarlıyız?
Kötülükten kim fayda görmüş ki?
Bakınız milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy ne diyor güzel bir şiirinde ahhh!!!
"Hürriyeti aldık!" dediler, gaybe inandık;
"Eyvah, bu bazicede bizler yine yandık!"
Cem'iyyete bir fırka dedik, tefrika çıktı:
Sapsağlam iken milletin erkanını yıktı.
"Turan ili" namiyle bir efsane edindik;
"Efsane, fakat, gaye!" deyip az mı didindik?
Kaç yurda veda etmedik artık bu uğurda?
Elverdi gidenler, acıyın eldeki yurda!
Anladınız mı neler kaybettiğimizi? Bütün bu harabeyi kim toparlayacak? Ne zaman aslımızı bulup gerçekle yüzleşeceğiz. Milletçe uyanışımız ne zaman sadır olacak? Yoksa bu yıkıntılar arasında mı kıyamete ulaşacağız? Kıyamete ulaşmak önemli değil ki? Kıyamet sonrasının hesabına hangimiz hazırız?
Siz devam edin bıçakları, silahları çekmeye,
Yoktan sebeplerle göz kırpmadan insanların kanını dökmeye,
Eşinize, ananıza, babanıza meydan dayağı atmaya,
İşçinizden, işvereninizden, memurunuzdan, esnaftan, müşteriden çalmaya…
Bu gök kubbe bir gün başınıza indiğinde anlarsınız ama iş işten geçmiş olur.
Uyanalım artık, Allah aşkına uyanalım.

 
Bu yazı toplam 54 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.