1. YAZARLAR

  2. Serdar USMAN

  3. Geçici Hayatı Amaç Edinenlerin Dünyası
Serdar USMAN

Serdar USMAN

Serdar USMAN
Yazarın Tüm Yazıları >

Geçici Hayatı Amaç Edinenlerin Dünyası

A+A-
İnsanoğlu yaşamı boyunca hep çalışıp çabalar ve kendini ispat etmeye, daha zengin olmaya, şan şöhret sahibi olmaya, bulunduğu mevkiden daha üstüne yükselmeye şartlandırır. Çocukluk döneminde daha masumane olan bu olgu gün geçtikçe gençlik çağlarında daha çok yerini hırsa bırakır. Zamanla bu hırsın yerini mücadele, tartışma, yarışma ve cebelleşme alır. İnsanoğlunun ulaşmaya özendiği belli başlı mevkilere şartlanmada genelde hedefler aynıdır. Haliyle insan yaşamı boyunca kendisini bu yöne sevk eder. İnsanın yapısında diğer insanları yönetme azmi vardır. Bu sebepten yönetime giden yolda ki duraklarda bekleyen çoktur. Kimisi gelen otobüse binmeye çalışırken diğeri kendini içeri atabilir. Kimi de daha otobüse binemeden tökezler ve düşer. Kimisi yol alır, kimisi yolda kalır.
Bazıları ulaştığı mevkii, çok çalışmasına borçludur.
Bazıları sahtekarlığına, dalga dümenci oluşuna borçludur.
Bazıları maddi varlığına borçludur.
Helal olup olmadığına hiç bakmadan kamu hakkını gözetmeden siyasi mercileri kullanarak lüks mercedeslere binerek arz-ı endam edenleri mi ararsınız?
Yetkisini kullanarak birilerine sağladığı çıkarlar yüzünden rüyasında göremeyeceği gayrimenkulleri elde edenleri mi ararsınız?
Bir şekilde yolunu bulanlar, hiç terk etmeyeceği, kazık çakacağı (!) bu dünya için fırsat eldeyken keseyi doldurma hesaplarıyla koca ömrün üçte ikisini zayi eder. Kalan üçte birinde de zaten sağlık sorunlarıyla boğuşacaktır. Hesabını veremeyeceği zenginliği elde edebilmek için, birilerinden yemlenirler. Geleceği hiç hesaba katmazlar. Anı kurtarmak peşindedirler. Musluk akarken helal haram demeden doldurmaya bakarlar.
Hayat böyle işte…
Geçtiğimiz hafta Manisa Soma’da yaşanan maden felaketi aklıma geldi.
Daha önce ülkemizde defalarca yaşanan deprem felaketleri aklıma geldi.
Hemen her gün yaşanan trafik kazalarında yok olup giden canlar aklıma geldi.
Savaşlarda yitip giden yüz binlerce can aklıma geldi.
Her yıl on binlerce insanı aramızdan çekip alan asrın felaketlerinden kanser vakaları aklıma geldi.
Yoğun stres yüzünden ritmik atışa yeter diyerek sahibini ölümün kucağına atan vücutlarımızın motoru kalp aklıma geldi.
Garantisi olmayan yaşam sürelerinin belirsizliği aklıma geldi.
O halde yukarıda bahsettiğim dünya ehline sormak lazım : neden bu kadar kendinizi parçalarsınız ki?
Altı üstü; bir etsin, kemiksin, sakatatsın, koskoca bir işkembeyle yaşam sürecek kadar sıradan bir yaratıksın.
Hastalandığında korkulu gözlerle doktora bakansın.
Kaza geçirdiğinde acıdan ağlayan, bağıran, çağıran, sızlayansın.
Sivrisinek ısırsa dahi kaşıntıdan hop oturup hop kalkansın.
Kısacası yaşamına yön veremeyecek kadar aciz bir kullar iken niçin hesabını bile veremeyeceğimiz yükün altına girmede bu kadar ısrar ederiz ki ?
Elbette hepimiz insanız. Hatalarımız elbette olacak. Ama ısrarın anlamı yok. Haydi diyelim ki nefsani hatalarımızın bir şekilde hesabı verilip, cezası çekilecek te kul hakkı yemede sınır tanımayan cesur (!) insanlara ne demeli ?
Etrafta gördüğüm onca insan var. Bu insanların birçoğunun tabiri caizse şeceresini bilirim. Maddi gücünün ne olduğunu bildiğim onca kişinin, bugün ulaştığı varlığın temelinde üzülerek ifade etmeliyim ki haram yatıyor.
Dünyayı versen doymayacak hırsın ulaştığı boyuta günümüzde bizzat şahit oluyoruz. Mal olarak rabbime şükürler olsun ki elde ettiğim mal varlığının bugün kuruşuna kadar hesabını şahsen verebilirim. Ama bu hesabı veremeyecek ve insanlara karşı yukarıdan bakan böbürdek insanların günden güne artması geçmiş dönemlerin Burjuva sınıfını yeniden hortlatıyor gibi bir hisse kapılıyorum.



Artık uyanma zamanı gelmiştir.
Kapitalist bir yapıyı terk edip, müslümanca bir yaşamın kapılarını yeniden aralama zamanı gelmiştir.
Kimse kıldığı namazla, tuttuğu oruçla, ebediyet alemini çantada keklik görmesin.
İnsanlar olarak birbirimizi yiyoruz.
Zarar vermekten öte yaptığız bir şey yok. Sağlıklı dönemlerini yaşayan her ferdin üzerine öylesine bir rehavet çökmüş ki kendini o yola adamış.
Daha çok servet, daha çok şan, daha çok her şey…
Kaybolup giden önemli şeyler var.
Saygı ve sevgi kaybolmuş, kardeşlik kaybolmuş, sılai rahim kaybolmuş, iyilik etme hasletimiz kaybolmuş.
Herkes kendine çekidüzen vermeli, imani yola giden ışığa koşmalıdır.
Aksi takdirde belki günlerle, aylarla ya da birkaç yılla sayılı ömrümüzün uğruna koskoca ahiret alemini kaybetme tehdidiyle karşı karşıyayız.
Aman dikkat!


 
Bu yazı toplam 37 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.