1. YAZARLAR

  2. Prof. Dr. Ahmet KAĞAN KARABULUT

  3. Gülüşleri Çalınmış Çocuklar
Prof. Dr. Ahmet KAĞAN KARABULUT

Prof. Dr. Ahmet KAĞAN KARABULUT

Prof. dr. ahmet kağan karabulut
Yazarın Tüm Yazıları >

Gülüşleri Çalınmış Çocuklar

A+A-
Ey Ahali!... İçinizde mutlu, neşeli, cıvıl cıvıl bir çocuk gören var mı etrafta?...
Ben şahsen çok fazla göremiyorum etrafımda, gittiğim, gezdiğim yerlerde. Mutsuz, umutsuz, somurtkan, sürekli talep eden ancak asla tatmin olmayan, hep daha fazlasını isteyen, bazısı ise içine kapanık, akıllı telefonların tuşlarında kendine yol bulmaya, yoldaş aramaya çalışan, asosyal, anti-sosyal, teknoloji bağımlısı ancak sosyal hayatta iletişim fukarası bir yığın çocuk. Diğer bir bakış açısıyla yarın depresyona girmeye aday, psikolog, psikiyatrist kapısı aşındırmaya aday, kayıp ya da kaybolmaya namzet bir nesil.

Gülmüyorlar da, ağlamıyorlar da, acımıyorlar, merhamet etmiyorlar da birçoğu. “Afekt bozukluğu” denilen ya da “duygu-durum bozukluğu” denilen hali yaşıyorlar sanki. Açlar, sefiller, yaralılar, ölenler, acı çekenler, zulme uğrayanları görünce yüzlerinde tek bir kas dahi oynamıyor çoğunun sanki. Belgesel seyrederken aslanın ceylanı parçalamasını seyreder gibi seyrediyorlar insanın insanı parçalamasını, bombalamasını, yakmasını adeta…

Bu bizim, hepimizin eseri ve bir an önce önlem almak, kendimizden başlayarak insani fabrika ayarlarımıza dönmek zorundayız. Diğer türlü hem bizler, hem de nesillerimiz tarihin “kaybedenler” hanesine yazılacaklardan olma riski ile karşı karşıyayız, benden söylemesi…
Biçare Hâllerimiz
Çalınmış gülüşleri, dolaşıyor çocuklar,
Şu biçare, kapkara insanlık ormanında...
Derdini anlatmaya çalışsan da beyhude,
Herkes dertli meğerse, şikâyet makamında...
Erken açmış, tez solmuş mahzun çiçekler gibi,
Yüzler donuk, kalp sönük, gönül kırgın, ruh bezgin...
Geriye ne kaldı ki iyiliklerden yana,
Bu mu murad edilen, bu mudur senin yazgın...
Biz yaptık ey büyükler, bu bizim eserimiz,
Terk ettik yavruları hissiz oyuncaklara...
Önce bizim ruhumuz örselendi arsızca,
Haz ve hızın kölesi olduk umursamazca...
Silkinip yeni baştan arındırmalı ruhu,
Öze dönmeli hemen, veda edip ağyara...
Tertemiz bir tövbeyle kavuşup da fıtrata,
Şimdi yine yeniden sarılmalı umuda... (6 Şubat 2016-Konya)
 
Bu yazı toplam 104 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.