1. YAZARLAR

  2. Serdar USMAN

  3. HÜKÜMETİN EĞİTİM KARNESİ - I
Serdar USMAN

Serdar USMAN

Serdar USMAN
Yazarın Tüm Yazıları >

HÜKÜMETİN EĞİTİM KARNESİ - I

A+A-

Bugün oldukça hassas ve önemli bir konuda bir konudan bahsedeceğim. Belki de çoğunuzun oldukça mustarip olduğu hususta oldukça fazla şikâyet olduğu halde hükümetin adım atmamasına anlam veremiyorum. İlk ve orta dereceli okullarda artan şiddet eğilimi ve saygısızlık günden güne artmaktadır. Hatta çığırından çıkmaya başlamıştır.

Bir öğretmenimizin ağzından dinleyelim: “Ben bir lise öğretmeniyim. Öğrencilerin davranışlarından dolayı mesleğimden nefret eder oldum. Okuldan eve geldiğimde onların yaptıkları saygısız davranışların etkisinden kurtulamıyordum ve hep stresli oluyordum. Geçen yıl hamileyken de derslere girdim. Hamile olmanız bile umurlarında değil, sizi çileden çıkarıp bağırtıyorlar. Bebeğim doğunca okula dönemeyeceğimi anladım. Hem bebek, uykusuzluk vs... hem de okulun gerginliği... Bugün okul başladı. Şu anda okulda öğretmenler kurulu toplantısı var ve ben evdeyim. Tüm borçlarımıza rağmen okula gitmediğim için, evde bebeğimle olduğum için huzurluyum. Aylıksız iznim bittiğinde oğlum inşallah 1,5 yaşında olacak. O zaman da Allah kerim...” diyor.

Bu gerçekten toplumsal bir sorun haline geldi. Adına bakan dediğimiz, müsteşar dediğimiz koca koca tecrübeli adamlar bile olanlar karşısında çaresizliklerini dile getiriyor.

Bu ne demektir, biliyor musunuz?

Tuz da kokmuş.

Bizi biz yapan aslımızı hatırlatan milli ve manevi değerlerimiz hızla unutuluyor. Öğrenciler şımarıklığı, sınıfta ki diğer arkadaşlarına hava atmayı maharet kabul ediyor. Öğretmene saygısızlıkta dahi kendine hisse çıkarma amacında olan yeni nesil adına öğrenci denilen bir takım güruhun eğitim ve terbiyesinde halen yapıcı ve hatta kalıcı adım atılamaması, milli eğitim sistemimizin resmen çöktüğünü ortaya koyuyor. Derslerde ileri düzeyde şımarıklık ön plana çıkıyor ve asıl üzücü olan, hep karşı cinsin ardında dolaşan erkekler, arkadaşlığa eskisi gibi değer vermiyorlar. Bizim zamanımızda öğrenciler olarak gayet eğlendiğimizi, saygılı olmayı prensip edindiğimizi hatırlıyorum da bugün esamesi kalmamış. Özellikle 1990 ve sonrasında başlayan bu gerileme süreci her geçen gün artmakta kontrolden çıkma noktasına gelmektedir.

Öğretmenin ağzından çıkan uyarı kelimesinden dahi yüksek ego nedeniyle tahammülsüzleşen yeni neslin saldırganlığında ki baş sorumlu o günden bugüne kadar ki hükümetler olup, bu yanlış halen de devam etmektedir.

Her şeyden önce milletçe birbirimizle tuhaf bir kavga psikolojisindeyiz. Asla karşıt fikirlere karşı tahammülümüz yok. Yükselen bu egonun yıllardır çığ parçasının dağın zirvelerinden kopup ta aşağı yuvarlanırken daha da büyümesi gibi eğitimde yaşanan sorunlarımızda günden güne büyüdü.

Hükümetimizin eğitim konusunda ki karnesi çok kötüdür. Hatta kötünün de altındadır. Hiç kimse kızmasın. Bu fikrimi sonuna kadar savunuyorum. Sorumlularını da Allaha havale ediyorum.

Öyle korkunç bir devirdeyiz ki yetişkinlerin çoğuna “saygı nedir?” diye sorduğunuzda dahi net bir açıklama yapmaktan aciz durumdalar. Günümüzde saygı kaldı mı? Sahi ya saygı denen gerçek nereye kayboldu?  

Gelecek yazımda devam edelim.

Bu yazı toplam 391 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.