1. YAZARLAR

  2. Dursun Seyis

  3. Hz. Mevlana Mesnevisinden
Dursun Seyis

Dursun Seyis

Dursun Seyis
Yazarın Tüm Yazıları >

Hz. Mevlana Mesnevisinden

A+A-

Hz. Mevlana’nın vuslat’a erişmesi yıl dönümüne sayılı saatler kaldı. O’nun deniz-derya bilgisinden yeterince yararlanmak, kana kana içmek, öğütlerinden kendimize pay çıkarmak gerekir.

Hz. Mevlana’nın kendisi bu noktada deniz, derya. Mesnevisi ise bir ummandır. Anlayanlar için.  Düşünemiyorsak, anlamak istemiyorsak zaten ne söylesek, ne okusak hepsi nafile.

Hani Meşhur bir atasözümüz vardır.

Atalarımız ve Atasözlerimiz ne güzel değil mi?

Benim okuyucularım olarak sizleri daima yeterli bilgili, yeterli ve seviyeli görüyorum. Sizlerle bilgilerimi, okuduklarımı paylaşıyorum. Benimle bu bilgilerimi paylaşanlara da teşekkür ediyorum.

Seviyesiz kimselerle, seviyeli şeyleri konuşmak, boşa akıp giden suya benzer.

Şimdi size yine Hz. Mevlana’nın Mesnevisinden, ummandan bir nebze sunuyorum.

Bir gün, bir bilge, kendi türleriyle uçmayı reddeden iki ayrı cins kuşa rastlar yol kenarında.

Hayli merak eder bu iki farklı yaratığın nasıl olup da kendi aileleriyle, ait oldukları yerlerde yaşamak istemediklerini, nasıl olup da bir 'yabancıyı kendi kardeşlerine yeğlediklerini.

Biri karga, biri leylek... O kadar farklıdır ki kuşlar. İhtimal veremez birbirlerini sevdiklerine, türdeşleriyle değil de birbirleriyle uçmayı yeğlediklerine.

Öyle ya, karga dediğin kargalarla uçmalıdır, leylek dediğinse leyleklerle.

Yaklaşır ve merakla inceler kuşları. Ta ki her ikisinin de topal olduğunu keşfedinceye kadar.

O zaman anlar ki, birlikte kaçar, birlikte uçar, birlikte yaşarlar beklenenlerin yanında tutunamayanlar.

O zaman anlar ki, sahip oldukları değil, sahip olmadıklarıdır kimilerini birbirlerine yakın kılan.

Topal kuşlar birbirlerinin 'arıza'larını bilir ve sömürmek ya da örtmek yerine kabullenirler öylesine.

En sahici dostluklar ortak varlıklar üzerine değil, ortak yoksunluklar üzerine kurulanlardır.

Aynı şekilde zengin, ayni şekilde mesut olanların ortak paydaları sabun köpüğü gibidir uçar, söner.

Ortak acı, ortak hüzün, ortak pürüzdür esas yakınlaştıran, yaklaştıran...

Evet, işte böyle. 

İnsanlar  Hz. Mevlana’nın Mesnevisinden kendilerine pay çıkartılarsa ne mutlu, çıkartmazlarsa da kendileri bilirler.

Yine  ünlü bir sözle yazımı noktalayalım.

“Vermeyince Mabut, neylesin Sultan Mahmut!”

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.