1. YAZARLAR

  2. Serdar USMAN

  3. İslam Dünyasının Ahvali - 1
Serdar USMAN

Serdar USMAN

Serdar USMAN
Yazarın Tüm Yazıları >

İslam Dünyasının Ahvali - 1

A+A-
Çoktandır yazmak istediğim bir konuyu kaleme alacağım. İslam dünyasının ahvali karşısında tahmin edemeyeceğiniz bir strese giriyorum. Her yerde kan ve zulüm kol geziyor. Müslümanlar bölük pörçük olmuşlar birbirlerinin kanını akıtmak ya da ezmek için fırsat kolluyorlar. Mezhepsel ayrılıklar bahane edilerek günümüzde ki müşevveş bir yapıyı ortaya çıkardılar. Benim şahsi tahlilime göre İslam dünyasını bitirmenin yolu olarak emperyalist devletler ve onlara köpeklik yapan içimizde ki satılmış uşakları mezhepsel ayrılığı körükleyerek ciddi bir nefret duygusu uyandırmak ve ümmeti birbirine düşürmek gibi bir stratejide karar kıldı. Yaşanan gelişmelerde okun ucunu her zaman bu gerçeği gösteriyor. İslam ülkelerine yönelik işgaller, ekilen fitne tohumlarıyla birbirine düşürülen Müslümanlar ve sonrasında gelen iç ve dış kaynaklı katliamlarla sürekli Müslüman kanı akıtılıyor. İşte, tahribatlar karşısında bize “Ne oldu İslam ümmetine? Sorusunun cevabını bulmak ve doğru tahlil yapmak kalıyor.
Evet, tekrar sormak istiyorum. Ne oluyor Müslümanlara?
Koskoca evrende ki küçücük bir gezegende birbirimize etmediğimiz kalmadı. İslam’ca düşünmek ve birbirimizi kollamak dururken niçin birbirimize düştük?
Hiç aklınıza geliyor mu? Ölüm İslam dünyasında olağan bir gelişme olarak görülür oldu. Günde genç yaşlı kadın erkek demeden yüzlerce Müslüman çıkan çatışmalarla ya da zalim yöneticileri yüzünden ruhunu teslim ediyor. O gün evine sağ salim dönen kendini mutlu hissediyor. Ertesi günün telaşına düşüyor.
Ama Amerika ya da Avrupa’da bir tane gâvur dölünün kılına zarar geldiğinde yer yerinden oynuyor.
Allah’ım sen Müslümanlara akıl ve feraset ver. Ağzı süt kokan küçücük bebeler, daha hayatı idrak edememiş cennet kokulu çocuklar, iffetiyle timsal olmuş cennet hurileri analarımız, bacılarımız, kızlarımız İslam beldelerinde yaşanan olaylarda ölüp gidiyor, ama dünyanın kılı kıpırdamıyor. Benim gözümde Müslüman bir insanın bir damla kanı tüm batı dünyasının tonlarca kanından daha değerlidir. Peki, yıllardır süregelen bu kokuşmuş sistemin bizlere layık gördüğü bu kötü gidişatın hitama ermesi için neden uyanan bir devasa ümmet yok?

Ümmet niçin uykuda?
Neden bir kabullenmişlik var?
Ölmeye devam etmek bu ümmetin kaderi mi?
Elbette değil. O halde gelin hep birlikte İslam ümmetini tek bir çatı altında toplayacak halifemizi birlikte tayin edelim.
Serdar, sende kendi kendini avutuyorsun. Hangi ümmeti toplayıp bir araya getirebileceğiz ki? İtikad noktasında, mezhepsel anlamda, ot çöple uğraşan nefsinin esiri olmuş, kuruş yüzünden cana kıyabilen, iffetten yoksun, internetten başını alamayan ümmeti mi bir araya getireceğiz?
Kendi kendime gülüyorum. İnsanda biraz umut olur değil mi? Çünkü umut, yeni kapılar aralar. İyi de o umudu bize getirecek bir yiğit yok mu?
Ne gerek var canıım… Biz birbirimizi yeriz, keseriz, biçeriz. Avrupa’nın suratında şeytan abalaşan liderlerini alkışlamaya devam ederiz.
Dünyada son 25 yıldır büyük değişimler yaşanıyor. Çocukluğumda hatırlıyorum da 90’lı yıllarda Komünizm yıkıldı, Ahlaksız Batı dünyası kendi oyunları için İslam dünyasını kendine düşman olarak tayin etti.

Rusya dağıldı, komünizm ortadan kalktı ve Batı yüzünü İslam dünyasına çevirdi. Mısır’a öğrenci olarak gittiğim yıllardı. Hiç unutmam. Bosna’da kazan kaynatılmaya başlandı. Sonuç itibariyle 1992’de Bosna savaşı çıktı. Yaşanan katliam görüntüleri o kadar feci idi ki yüz binlerce Müslümanın katledildiği savaşları bize canlı yayınlarla izleterek algı oluşturarak sindirme taktiği uyguladılar.
Daha devam edelim. 1994’te Çeçenistan’da savaş başladı. Yine yüzbinlerce masum Müslüman burada da katledildi ve yüz binlerce Müslüman mülteci durumuna düştü. Savaş sizce sona erdi mi? Ne erecek? Halen psikolojik savaşla birlikte fiziki çatışmalar sürüyor. Müslümanlar katlediliyor. Kafkas Müslümanlar hala zülüm altında, Biz samimi (!) Müslümanlar ise seyretmeye devam ediyoruz.
Filistin’e ne demeli? Müslümanların kanayan yarası… Her gün Filistinli Müslümanların çığlıklarını ve yetim çocukların ağlayışlarını seyrediyoruz. İsrail füzeyle Filistinli Müslümanların evlerini yıkarken canlı canlı seyrediyoruz. Biz ümmet olarak empati yapmayız. Sadece seyreder, dua eder, arada sırada da birilerinin gazına gelerek düzenlenen protesto gösterilerinde gırtlaklarımız patlayıncaya dek “Kahrolsun İsrail” diye bağırmakla yetiniriz. Malumunuz, Filistin’de son 75 yıl boyunca hep zulüm vardı ve devam edecek. Biz farklı bir strateji belirlemediğimiz sürece şu an nefes alıp, gülen oynayan on binlerce Filistinli çocuğumuzu da gelecek yıllarda kaybetmeye devam edeceğiz.
Gelecek yazımda devam edeceğim.
 
Bu yazı toplam 101 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.