1. YAZARLAR

  2. Kerim Candan

  3. Kendini Saklayan Çocuklar
Kerim Candan

Kerim Candan

Yazarın Tüm Yazıları >

Kendini Saklayan Çocuklar

A+A-
Kendi duygu ve düşüncelerini açığa vurmaktan çekinen çocuklar, ne kadar kalabalıklar içinde olsalar da kendilerini her zaman yalnız hissederler.
Kendini saklama eğiliminde olmak ya da çekingenlik kısmen öğrenilmiş bir davranıştır. Çoğunlukla erken yaşlarda aile ortamında, sürekli kısıtlanmış, içinden gelenleri doğru/yanlış fark etmez, paylaştığı için büyüklerinden azar işitmiş, bastırılmış ya da alay edilmiş çocuklarda zamanla kendini saklama davranışı ortaya çıkmaktadır.
Çünkü girişimleri kısıtlanmış, engellenmiş içinden geçenleri en güvendiği kişilerle anne, baba, öğretmen ya da diğerleri ile paylaşmıştır. Fakat sevgiden ya gülmüşlerdir ya da kızgınlıktan kızmışlardır ve başkalarına da anlatmışlardır belki de şefkat ve iyi niyetle. Sonra hep beraber bir daha gülmüşlerdir çocuğun söylediği söz ya da davranışa, demek ki bazı davranışları ve sözlerini her zaman her yerde özellikle anne-babasının yanında yapmamayı öğreniyor. Belki biraz abartılı gibi düşünülebilir ama çocuklar, başkaları ile hakkında konuşulmasından hoşlanmıyorlar. İsterseniz deneyin, aşırı tepki vereceklerdir.
Ailenin tamamen sevgi ve şefkatine ve mutlulukla ilgili de olsa çocuklar yapmış oldukları sempatik hareketlerini, sözlerine ya da diğer davranışlarına yönelik verilen abartılı tepkiden rahatsız olmaktadırlar. Çünkü abartılı bir tepki, yaptığının sıra dışı, olağan üstü bir davranış algısı oluşmasına neden olmakta ve kendisi ile ilgili gerçekçi olmayan algılar oluşmasına neden olmaktadır. Kendisinin bu olağanüstü! Gerçekten sempatik davranışları herkesçe aynı kabulü görmeyecektir. Çünkü bütün sevgiler bir çocuğa ayrılamayacak kadar çok sevimli bebek ve çocuk vardır. Ve inanın her çocuk kendi ailesi tarafından en sevimli, en sempatik çocuk olarak görülmektedir.
Her çocuk en iyi anne sevgisine, baba ilgisine layıktır. Bu durum böyle değilse bunun sorumlusu, çocuklar değil, ebeveynler ya da toplumsal sorunlardır. Çocuklarla yaşadığımız sorunlarda çocukların da yaşına uygun sorumluluğu olsa da ebeveynlerin sorumluluğu daha büyüktür. Kimsenin sıfır sorumluluk imtiyazı olamaz. Çocuklar, ne kadar büyüme çağında olsa da yaşlarına uygun sorumluluk duygusu olması gerekir. Örneğin,11 yaşındaki çocuğun kıyafetlerini giymesi ya da 5 yaşındaki bir çocuktan oyuncaklarını toplaması beklenir.
Fakat çocuklar çocuk olduğu için ebeveynlerin sorumluluğu daha fazladır. Çünkü onlar sorunları çözmek için daha fazla öncelik alabilme imkânları vardır. Bu nedenle çocukların yaşlarından büyük sorunları çözmelerini beklemek çok adil bir yaklaşım olmayacaktır. Elbette onlar da sorunun çözümünde katkı sağlamalı, sorumluluk aldıklarında sorunun çözümünde pay sahibi olduklarında çözüme daha yakın olacaklardır.
Bu şekilde çocukta özgüven ve sosyalleşme becerisi gelişecek, çocuk başardıkça, başardığını gördükçe daha çok girişimde bulunmak için kendinde cesaret ve özgüven bulacaktır. Kendini saklamak yerine, kendini açacak, aşacak ve sosyal bir birey olacaktır. Selam ve dua ile.
 
Bu yazı toplam 133 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.