Dursun Seyis

Dursun Seyis

Dursun Seyis
Yazarın Tüm Yazıları >

Komşuluk

A+A-
Hani bir söz vardır.
“Tüfek icat oldu, mertlik bozuldu!”
Teknoloji, hayat şartları, değişen geçim sıkıntısı ve şehirlerin büyümesiyle insanlar eski çok iyi hasletlerini kaybetti.
Komşuluk ilişkileri yok olma noktasında, hatta yok oldu bile.
Bırakınız komşuyu, bazı kimseler en yakınlarını bile hayat şartlarından, koşuşturmadan göremiyor, onlarla bir araya gelemiyorlar.
Bunun bence birkaç nedeni var.
Başta, koşuşturma, geçim derdi.
Sonra, teknoloji ve TV,
Sonrası ise daha da artıp gidiyor.
Büyüyen şehirler,
Ulaşım sıkıntısı…
Ben Konya’nın Karatay ilçesinde, Sedirler Yanık Cami mahallesinde büyüdüm. 10 Yıl PTT arkasında ikamet ettim. 30 yıldır Selçuklu’da oturuyorum. Çocukluk yıllarımızdaki o komşuluk ilişkilerini hiç unutamam.
İnsanlar bir birinin derdinden, hastasından, ölüsünden haberdar olur, koskoca mahalle bir birine koşardı. Bir evde değişik bir şey yapılıp, pişirildi mi, tüm mahalle tadardı. Belki bugün biraz Aşure buna benzemektedir. Analarımız, bacılarımız bahçeli evlerde ekmek yaptı mı, koru- komşuya “kokar, kul hakkı” diye dağıtırlardı.
Şimdi öyle mi?
Aynı konutta oturan veya aynı katta oturan kimseler bile bir birini tanımaz haldeler. Yakın ve birinci derecede insanlar ana ve babalarını, ya da yakınlarını görürse bayramlarda, yoksa oda yoktur.
Sıla-ı rahim artık nerede ise tamamen unutuldu.
Yüce Peygamberimiz Miraç sonrasında Allah’ın nerede ise, komşuyu komşuya mirasçı kılacağını zannettim diyordu. Yine bir başka hadis-i şerifte :
“Komşusu aç iken, tok yatan bizden değildir” demektedir. Bu da göstermektedir ki, insanların komşuluk ilişkileri çok önemli. Komşu komşudan sıkıntı duymamalıdır.
Şimdi biraz geriye gidelim.
Osmanlılar döneminde, Sultan II. Mahmut Han zamanında Anadolu’da 4 yıl, 8 ay 16 gün kalan ve Osmanlı Ordusunda müşavirlik hizmetinde bulunan Alman Mareşal Von Moltke, Türkler hakkında bu konuda şöyle demektedir:
“Bana Türklerin esas yapısının ne olduğunu soranlara şu cevabı verebilirim. Sabır, misafirperverlik, vefa…
Türkler, başka hiçbir milletin gösteremeyeceği kadar derin ve köklü bir sabır duygusuna sahiptir. Türklerin ikinci umumi hasleti misafirperverlikleridir. Birkaç haneden ibaret köylerde bile komşuluk ilişkisi mükemmeldir. Bir eve misafir geldi mi, yoksulluklarını saklayabilmek için güler yüzle kapıyı açarlar. Neleri varsa misafir için ortaya koyarlar. Bu misafir olan evin mevcudu kadar, köyde en varlıklı kimselerin köşe bucakta nesi varsa, misafirin geldiği eve taşınmasına yol açar. Kendilerine gösterilen en küçük alakaya minnet duymak ve unutmamak, benim Türklerde gördüğüm başlıca vasıflardandır. Türkler, komşuyu sever, misafiri sever ve kendilerine hizmet edeni unutmaz, vefa gösterir demektedir.
Peki, bugün aynı durumlar var mı?
Biraz kendimize dönsek iyi olmaz mı?
 
Bu yazı toplam 34 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.