Hasan Basri Yangal

Hasan Basri Yangal

Yazarın Tüm Yazıları >

TOP KİMDE?

A+A-

Bu çocuklar neden böyle? Neden hayattan bu kadar soyutlanmış? Neden hedef ve hayalleri yok? Neden her şeyi hazır isteyip hızlı tüketiyorlar?  Neden, neden… En kolay cevap eğitim sistemi değil mi? Evet eğitim sisteminin kötü olmasının bahanesi çok. Öğretmenler, öğrenciler, fiziksel koşullar, aile yapısı... Daha onlarca sayılabilir belki de. Aslında ne kadar büyük cevherler yatmakta ülkemizde. Fakat birçoğunun kabuğu kırılmadığı için keşfedilememekte. Hâlbuki hepimizin bildiği gibi her öğrencinin geliştirilecek zeka alanı bulunmaktadır. Evet biliyoruz ama üniversitelerde öğrendiğimiz çoklu zeka kuramını müfredat içinde istesek de verimli kullanabiliyor muyuz? HAYIR. Şu anda top Milli Eğitimde. Gelelim öğretmenlere. Ne yazık ki çok azı kendini çağa göre revize etmiş ve değişen eğitim sistemlerine ayak uydurmuştur. Geriye kalan büyük çoğunluk ise esasici ve daimici anlayışla yola devam. Nereye kadar ölene kadar… Her gün aynı sınıfa gel, aynı koltuğa otur, artık ezberlemiş olduğu aynı kuramsal bilgiyi anlat ve zorla ezberlet, hiç değiştirmeden senelerce sınavda aynı soruları sor. Üstüne de son eğitim sistemi ile yetişmiş, istekli, arzulu, dinamik genç öğretmenlere üç yıla benim gibi olursun, bu çocuklardan bir şey olmaz vb. heves kırıcı, mesleğin onur ve haysiyetine yakışmayacak cümleler kur. Dinamik öğretmen ya sürüye katılıp onlar gibi davranacak ya da sürüden ayrılıp onları karşısına alarak mücadele verecek. Ve bu anlayışla maalesef bu ülke çok sayıda dinamik öğretmen kaybetmekte. Direnen dinamik öğretmen, uygulamada hiçbir masraf ya da engel olmayan yöntemlerle öğrenciyi yaratıcı, eleştirel, üretken yetiştirmeye çalışacak. Peki ya diğer çocuklar? Dünyaya tek göz odalı evlerindeki pencereden bakmak yerine neden diğer çocuklara da farklı, değişik pencerelerden bakılması öğretilmiyor. 5 yaşında gökyüzünde kaleler inşa eden, müthiş hayal gücü ile beyninde senaryolar kuran o cevherlere okul başlayınca ne oluyor? Top gitti öğretmenlere. Fakat bu topu biraz da velilere göndermek gerek. Okulda öğretmeni çaresiz bırakan temel noktalardan biri.  Okulda öğrenciye ne kadar doğru davranış öğretilse de evde bu davranış pekiştirilmez ve bir adım ileriye götürülmezse söner. Sanki çocuğunun üzerinde sadece annenin hakkı varmış gibi çocuğuyla ilgilenmeyen babalar, bütün akşam dizi izleyip, telefonla ilgilenen sonra çocuklarım ödev yapmıyor, sürekli televizyon izliyor, elinden telefon düşmüyor diyen anneler, çocuğunun almış olduğu başarılı notu görmeyip kaçıncı olduğunu önemseyen aileler.  Eğitim bir yarış değil ve eğer rekabet olacaksa bu da çocuğun kendisi ile olmalıdır. Geçen sınavdan, geçen haftadan ya da geçen bir dersten sonra çocuk eski halinin üzerine bir şey koyduysa bu başarıdır, pekiştirilmelidir. Sanırım bunların içinde en masum kalanlar çocuklar. Daha bebeklikten itibaren maruz kaldığı bilgisiz ilgilerden dolayı onlardan başarı beklemek bence haksızlık olur. Kimse çuvaldızı kendisine batırmaz. Kolayı varken kim zoru seçer? İşte bir gün kolay yerine zor seçildiğinde topu atacak kimse kalmayacak.
(Melike Şahin’den alıntıdır.)
 

Bu yazı toplam 35428 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar