1. YAZARLAR

  2. Celal Arslan

  3. UMARIM ÇOK GEÇ OLMAZ
Celal Arslan

Celal Arslan

Yazarın Tüm Yazıları >

UMARIM ÇOK GEÇ OLMAZ

A+A-

Çocuklarımızın cebine yaşlarına göre olmayan dolu dolu paraları koyarken onları sorumsuz ve rahat bir hayata alıştırdığımızı düşünmedik mi acaba??Onlara “her şeyin en güzelini ,en iyisini alayım” derken, onları ellerinde olanın kıymetini bilmeyen çocuklara dönüştürdüğümüzü fark etmedik mi acaba? Her dünyalığı istedikleri kadar onların önlerine serip; emeksiz gayretsiz hazıra alıştırdığımızı anlamadık mı acaba?
Onlara bu tavrımızla yoku bildirmediğimizi ve bu yüzden bir gün yoku anlamayacaklarını düşünmedik mi acaba? Her istediklerinde ceplerine paraları koyduğumuz bu çocukların, günün birinde; duygusuz,merhametsiz ve vicdansız bireyler olup sözde bizlerin “onların iyiliği için “diyerek, maddi manevi sarf ettiğimiz zamanları ,emekleri bizlerin önüne zarar ziyan olarak döndüreceklerini akıl etmedik mi acaba?
Evet hiç birini düşünmedik akıl etmedik ya da bu şekilde davrandığımız çocuklarımızın bizlere vefa duygusuyla yaklaşacaklarını düşünme gaffında bulunduk..Bulunduğumuz içindir ki bir gün bir baktık ki ; o vefalı çocuklardan eser yok ..Bir baktık ki bizlerin merhamet, vicdan duygusuyla yaklaştığımız çocuklar; paraya tamah eden, dünya malının peşinde koşan bireyler haline gelmişler..Bununla kalmayıp o tüm varlığımızı önlerine serdiğimiz çocuklar bizlere ahkam keser ,tehtit eder hale gelmişler…
Bir baktık ki saygıdan edep ve hayadan yoksun hale gelmişler…
Alıştırdık tabi en marka giydirdik,en hazır yedirdik,istedikleri özgürlükleri ellerine verdik,istedikleri kadar alışveriş imkanları tanıdık …Böylece onları değirmenin suyunun nereden geldiğini düşünemez hale getirdik kısacası…”Gak” dediler; aş verdik “Guk” dediler; dünyayı önlerine serdik…
Sonuç doyumsuz birer bireyler oldular ve istediklerini alamadıklarında bizlere asileşen istediklerini almak için her türlü kötü ,çirkin surete bürünen topluma göre “birey”, bize göre “evlat” oldular.
Onlara sevgiyi madde diliyle anlatmanın yolunu seçtiğimiz için bir baktık ki örf ve adetden uzaklaşmış ,ana ataya saygısı kalmamış bencil egoist bir evlat oluvermişler…
E haliyle yaşları artık onlara bir şekil vereceğimiz yaş olmadığından şimdi ne desek ne yapsak boş onlar için..
Çünkü onlara daha en başından paranın bir araç olduğunu kendi yaptıklarımızla unutturduğumuz için para onların değil onlar paranın kölesi oldular…Hem de en yakınlarına bugün nankör olacak kadar…
Bir gün anlayacaklar elbet paradan daha önemli değerlerin olduğunu ama umarım onlar ve bizler için çok geç olmaz…

Bu yazı toplam 963 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar