Yıllar önce Karaman/Ermenek’te şehrin çok uzağındaki bir vadinin (kuru saki) içinde, bir ilköğretim okulunun temelleri atılır.
Eylül 2000’de açılışı yapılan okul; 160 kız ve 320 erkek öğrenciye yatılı öğrenim imkânı sunar. Genellikle doğu ve güneydoğu Anadolu’daki örneklerine bakan ilçe halkı çocuklarını okula göndermek istemez. Aslında haksız da sayılmazlar, zira Ermenek, Sarıveliler ve Başyayla’ya ait 24 köyün ilköğretim 6.-7.-8. sınıf öğrencileri bu okulda toplanmak istemektedir. Köylerinde okul olmayan köylüler kız veya erkek evlatlarını bu dağ başındaki okula teslim edip gitmek istemezler. Köylülerin kafalarındaki tabuları yıkmak öyle pek kolay olmaz.
Okula inşaat halinden itibaren bir müdür bulunamaz. Birkaç kişi müdür olarak atanır, fakat bu meşakkatli görev, hepsine de ağır gelir. Daha sonra göreve Esentepeli olan ve bölge halkı tarafından çok sevilen Mustafa Doğan vekâleten atanır. Mustafa Beyin ilk yılları kolay geçmez; bir taraftan köylüleri ikna etmeye çalışır diğer taraftan da okulun fiziki ve eğitim kalitesini yükseltmek için uğraşır. Bahçesinde bir tek ağacın bile dikili olmadığı 29 bin metrekare okul yerleşkesi içerisine 2000’in üzerinde ağaç diker ve yeşillendirme çalışmasıyla birlikte, yeşillikler içerisinde bir okul çıkar ortaya. Yapılanlar sadece yeşillendirme değildir; müteahhitlerin derme çatma bırakıp gittiği okulu adeta tekrar inşa eder. Okul binası, yemekhane, spor salonu, kız ve erkek yurtları, lojmanlar teker teker elden geçirilir.
Yatılı İlköğretim Bölge Okulu’nun (YİBO) bölgeye getirdiği eğitim-öğretim eşitliği ise anlatmakla bitmez. Pırıl pırıl ve birçoğu yeni mezun idealist öğretmenlerden kurulu eğitim kadrosu ile Taşeli’nin kaderini değiştirirler. Birleştirilmiş köy okullarından bomboş gelen çocuklar, bu özverili öğretmenlerinin çabalarıyla gün geçtikçe toparlanmaya ve Türkiye’nin sayılı okullarını bir bir kazanmaya başlarlar. Öğretmenler öğle arası, ikindin, hafta sonu demeden öğrencilerine ders vermeye devam ederler. Akranlarından geri kalmasın diye kendileri hazırlayıp deneme sınavları yaparlar. Kendi yetiştirdikleri öğrencilerle 2003 yılında mezun verirler. O günden bu yana onlarca öğrenciyi Fen, Anadolu Öğretmen, Anadolu ve güzel sanatlar liselerine yerleştirip bölgenin birinci, Karamanın da ikinci ilköğretim okulu olurlar. Sportif faaliyetler de ise başarıya susamış bu köylü çocuklarını Karaman’da kimse alt edemez olmuş. Ayrıca YİBO öğretmenleri suyu tersine akıtıp, Karaman’ın beş ilçesinin bütün okullarına deneme sınavı yapıp milli eğitim müdürlüğünün bile hakkından gelemediği bir başka başarıya imza atarlar. Yine bölgeye ışık tutacak ve tamamını kendi imkanlarıyla hazırlayıp, bastıkları bir okul dergileri var.
Kendisiyle görüştüğüm Mustafa Doğan, amaçlarının Avrupa standartlarında bir okul olduğunu söylüyor. Ve devam ediyor, “Aslında bu başarıların hepsi bir noktaya kadar. Benim asıl amacım bölgenin kültürel yapısını değiştirecek hanımefendi ve beyefendiler yetiştirmek. Taşeli’li anne ve babaların yetişmesinde, onların daha medeni yaşamasında katkı sahibi olmak istiyorum.” diyor. Ne güzel temenniler değil mi? İşte bundandır ki, şimdi Taşeli halkı benim çocuğum da YİBO’da okusun diye birbiriyle yarışıyor ama kapasite yetersizliğinden her gün birçok veli geri çevriliyor. Nereden nereye… Sekiz yılda bu okulu bu hale getiren ve bir yıldız gibi parlatan başta Mustafa Bey olmak üzere tüm öğretmenlere teşekkürler. Darısı bu bölgeyle aynı imkânsızlıkları paylaşan Hadim, Taşkent, Bozkır ve Derbent gibi ilçelerimizin başına.
www.hakimiyet.com