Akşam herkes onun evindeydi. Kutlama vardı sanki. Müzik sesi, akşamın serinliği için açılan pencereden dışarı yayılıyordu. Ne yanık türküydü! İnsanın gözlerini dolduruyor, nemlendiriyor, ıslatıyordu. 27.05.2009 00:13:57

Muhannete muhtaç eyleme…

Çocuklar çok merak edip sesin nerden çıktığını anlamaya çalışırken, büyükler çocukları dokunmamaları hususunda sık sık uyarıyordu.

Ama çocuk bu; dinlemezdi söylenenleri, dikkate almazdı uyarıları. Sorular peş peşe sıralanırken cevaplar ayağı yer tutmayan cinstendi. İşin aslı bu radyonun nasıl ses çıkardığını büyükler de anlamış değildi.

Ellez’di radyo sahibi. Köyde bu ikinciydi. İlkini köyün ağası sayılan Musa almıştı. Radyo sahibi olmanın ayrıcalığını, kimseyle paylaşmamakla yaşıyordu sanki.

Ellez de ona kızdığından varını yoğunu verip satın almıştı bu radyoyu. Üstelik Maskot markaydı. Musa’nın radyosundan iyiydi.

Herkes, akşamları bir araya gelir akşam ajansını toplu olarak dinlerlerdi. Akşamları pencereden yayılan sesle, balkonlarda, evlerinin önünde, bahçelerinde oturan yakın komşular vakit geçirirdi. “Arkası yarın”ların özel dinleyicileri oluşmuştu. Vakit gelince Ellez ağayı radyoyu açması için uyarırlardı.

“Ellez Ağa arkası yarın başlayacak şu ıradiyoyu aç!”

Nice zaman sonra Ellez’in radyosu çalmaz oldu. Bir telaştır başladı Ellez’de.

Pil değiştirilmesi gerekir dendi. Ellez yeni piller aldı. Radyoya taktı heyecanla. Ama olmadı, çalışmadı, işte; ses seda yoktu radyodan.

Bu böyle olmayacaktı. Arkası yarınlar, yanık türküler, en önemlisi ajanslar kaçıyordu. Dünyadan habersiz yaşanmıyordu. Evet, buna çareyi ancak şehirde bulabilirdi. Bu da kolay değildi. Her şeyden önce bu dağın başındaki köyden şehre gitmek mümkün değildi. Karşıdaki köye bir gün önce gidecek, orada bir gece kalacak. Sabahına gelen otobüsle şehre gidecek, radyosunu tamir ettirecek, geri dönecek, yine aynı köyde inecek bir gün daha kalacak, ertesi gün yaya olarak köyünün yolunu tutacak, nice zaman sonra evine ulaşacak…

Zordu hem de o zaman için büyük masraftı bu. Zaten zar zor geçiniyordu. Ama böyle de olmazdı. Ajans dinlemeliydi akşamları. Arkası yarınlara alışmıştı. Tadı damağında kalmıştı. Meraktan çatlayacaktı herkes. Her gün Ellez’e sorular yağmur gibi yağıyordu.

Kararını verdi. Radyoyu tamir ettirme kararını duyanlar çok sevindiler. Hayatlarında büyük bir eksiklik ortadan kalkacaktı.

Ellez, İçinde kocaman radyonun bulunduğu çuvalı sırtına vurdu ve karşı köye doğru yürüdü.

Gideceği yer belliydi. Rafet, eskiden beri tanıdığı, çok sevdiği, en iyi arkadaşıydı. Rafet ağaydı. Gelen gideni eksik olmaz, sofrası misafirsiz kalmazdı. Yedirmeyi severdi, nice yemeğini yemişti Rafet’in. Bir de dost canlısıydı. Arkadaş için her şeyi yapardı. O yüzden civar köylerden tanımayan olmadığı gibi nice uzak yerlerden gelenle de tanış olmuştu.

Akşama yakın bir zamanda köye ulaştı. Doğruca arkadaşı Rafet’in evine gitti. Güler yüzle karşılanması onu içten içe sevindirdi, rahatladı. Kucaklaşmanın ardından bahçe kapısındaki sedirin üzerine oturuverdiler.

Rafet, bir şey sormadan Ellez derdini anlatmaya başladı. Çuvaldan çıkardığı ağaç gövdeli kocaman radyoyu önüne koydu. Olanları anlattı. Rafet, ona yardımcı olmayı düşündü. Belki de aklına gelen doğruydu. Hiç vakit geçirmeden bakmalıydı.

Rafet, kocaman radyoyu kucağına aldı. Pilleri sökerken radyonun çalışmama sebebini anladı.  Güldü. Ellez’e döndü. Bununla Ellez’in yüzünde de gülücükler oluştu. Merakını gidermek için sorular sordu.

Rafet, pilleri yeniden taktı. Radyoyu açtı. Radyo çalışıyordu.

Ellez, şaşkın gözlerle ne olup bittiğini anlamaya çalıştı.

Rafet, Ellez’e pillerin ters takıldığını onun için çalışmadığını anlatınca ortalığı bir kahkaha tufanı kapladı.

Yurttan sesler programı içindeki türkülerle kahkahalar birbirine karıştı.

 

 

Bu yazı toplam 304 kez okunmuş.

Yorumlar

Duran ÇETİN - yazara ait diğer bazı yazılar :

• Edebiyatçıysam Ne Olayım
• TAKKELİ DAĞDA KİTAP OKUMAK
• Beyşehir
• Bir Solukta Bir Kitap
• Havariler
• İnsanlar Ve Köprüler
• Evrenin Sırları Ve Allah
• Evrenin Sırları Ve Allah
• TYB Konya Şubesi: Kültür Yürüyüşü
• Engeller
• Mevlana İhtifalleri ve Yayıncılık
• Öğretmenler
• Elması Kadar Tatlı Niğde
• Yağlı Ballı Ömür
• Kızımı Yetiştiriyorum
• Güzel Görmek, Güzelliği Görmek
• Zarar etmemek için
• Rahmet
• Belediyem, Belediyen, Belediye
• Medya, Televizyonlar ve TRT

Duran ÇETİN - yazara ait bütün köşe yazılarını için TIKLAYIN.