Baharın gelmesine hiçbir mevsime sevinmediğim kadar sevinirim. Doğa tüm bereketiyle,  eli açıklığıyla sunar ne var ne yoksa insanoğluna. Kışın kabuğuna çekilmiş, kendini koruyan kalın kabuklardan başka bir şeyi olmayan ağaçlar baharla birlikte pembe-beyaz çiçekleriyle selamlarlar yanlarından geçenleri… Papatya, lale, sümbül baharın gelişini tomurcuklarıyla, kocaman kocaman yapraklarıyla kendi dilleriyle müjdelerken, en güzel kokularını insanoğlu ciğerlerine kadar çekip, mutlu olsun diye gönderirler. İnsanlar o kadar yoğundur ki çiçekçinin önünden geçerken etrafa yayılan o yeniden doğuşun kokusunu duymaz, bahçesindeki papatyaları görmeyip “bu bahar hiç papatya görmedim, hala açmadılar mı?” diye sorarlar. Sabahın erken saatlerinde evinden koştura koştura çıkan biri değil papatyayı görmek, burnunun ucunu bile göremez. Akşam da günün yorgunluğu omuzlarında iken kafasını kaldırıp sağa sola bile bakamaz. Papatyalar da kalabildiği kadar kalır sonra da zamanı gelince önce beyaz çiçek yapraklarını kendine çeker, toplanır, gitme hazırlığına başlar, sonra da sessizce giderler.

Suyu suyunu çıkararak israf etmek;

Bu bahar yağmur da bereketiyle geldi. Geçen yıl kuraklık tehlikesiyle karşı karşıya kaldık. Neredeyse her gün barajlarda kalan su miktarı hakkında bilgilendirildik.  Susuz kaldıkları için ellerinde kovalarla sağa sola bağıran kişileri ekranlarda görüp hala içecek ve kullanacak suya sahip olduğumuz için şükrettik. Ama en çok israf ettik. Bir sorunu kendimiz yaşamadığımızda onu sorun olarak kabul edemiyoruz. İlla bizim de başımıza gelecek ve gerçekten de sorunmuş diyeceğiz. Ankara ve İstanbul’un çektiği su sıkıntısını gördük ama kendimiz görüp yaşamadığımız için suyu sorumsuzca kullanmaya devam ettik.

Mağazası olanlar müşterilerine temiz bir ortamda hizmet vermek için içeriyi yıkarken dışarıya akan ve yeni bir kirliliğe sebep olacak kadar biriken suyu görmezler bile. Hamarat ev hanımları halılarını köpürtürken, bir daha değil halıyı köpürtmek ellerindeki sabunu köpürtmeye yetecek kadar su olamayacağı ihtimalini düşünmeden işlerine devam ederler. Apartman merdivenleri yıkanırken yukarıdan aşağı şırıl şırıl akan sular sadece temiz merdivenler düşündürtüyor duyanlara. Süpürge bile kullanmayanlar var kapı önünü su ile yıkarken. Yere düşüncesizce atılmış sigara izmariti bir süpürge darbesiyle gidecekken biz su hortumunu sıkıp, zavallı izmariti hedef alıp üstüne su püskürtmeyi tercih ederiz. İzmariti atanlara kızarken, süpürge ya da fırça diye bir nesnenin varlığını unutur, o bizi rahat bırakana kadar suyla kovalarız onu. Ne kadar su tükettiğimize bakmayız bile.

Arabamızı fırçayla temizlemek varken kova kova su harcarız, arabanın temizliği yola çıkar çıkmaz hükmünü yitirirken biz tükettiğimiz su ile kalırız.

Bahçeye ektiğimiz çimleri sular, su bahçeden taşıp sokağa aktığında oraya da mı çim eksek acaba diye düşünürüz, zamanında kontrol edip boşuna akmasını önleseydim diye daha mantıklı bir çözümü düşünmek varken.

Nasıl olsa su hep var ve hep olacakmış gibi düşünüyoruz.  Suyun olmadığı bir dünyayı düşünmeye bu gün başlayalım. Bulaşıklar mutfakta yığılı kalır, çamaşırlar banyoda, her yerde kötü kokular, bahar gelmiş neyinize… papatyalar da yok artık, onlar da nasibin aldı kuraklıktan. Yağmur sonrası bereket kokusu da kalmadı, yağmur da küstü bize, azıcık gönlü bol davranıp verdiği her damlayı sorumsuzca kullandığımız için.

Suyu kullanmayalım deme lüksüm yok ama bireysel olarak gösterdiğimiz her çaba vicdanımızı rahatlatır ve sudan bir nedenle mutlu oluruz.

Bu yazı toplam 224 kez okunmuş.

Yorumlar

- yazara ait diğer bazı yazılar :

• Çöpten Toplanan Hayatlar
• Öğretmenim Veda…
• Çocuk Olmak – Çocuk Ölmek
• Babama Mektup
• Bizim Zamanımızda Kitap Okunurdu
• Korkulardan Korkmak
• Anneme Mektup
• Onları Anlayamamak
• Üniversitede Kavga Etmek
• Anne Olmak…
• Yaşlılar Haftası
• Kadın Olmak
• Kadınlar Günü Yazısı