Ama bir türlü yetmeyen saatlerde. Sevdadır bizi gülümseten, yanağımıza renk verip, hayatımızı coÅŸkuyla yöneten. Bir kitap belki de yaÅŸam, kendimizin yazıp, kendi kahramanı olduÄŸumuz…

                                                                      ♥  ♥  ♥

AÅŸkın yeÅŸerdiÄŸi yerde, seni gördüÄŸüm zamanki yaÄŸmur taneleri gibi biraz da; yaÅŸamak. Berrak alabildiÄŸine ve yine öylesine canlı… Her an buharlaşıverecekmiÅŸçesine belki biraz da. Bazen geçmek bilmez, bazen de bir nefes kadar hızlı… Geçti geçiyor gibi mevsimler; yaz sonbaharı, kış baharı kovalamakta. Ne yapsam, bu gün hayatıma hangi kareleri eklesem, ya da öyle deÄŸil acaba bu günü nasıl atlatsam tasası ve daha nicesi. Hangi ÅŸarkıda hüzünlenip, hangisinde neÅŸe bulma arayışı. Bir gün ayrılığımıza aÄŸlarız, ertesi gün yeni açan sevdamıza. Bir gün hasta, bir gün kıpır kıpır nehirlerdeki balıklar gibi. Hangi güne, yarına ya da düne bir ÅŸeyler yaÅŸatma savaşı. Bazen sadece iyot kokusunu genze öylesine dolduruverme…

                                                                    ♥  ♥  ♥

Heyhat, ömür iÅŸte. Geçsin diye yetmeyen saatlere sığdırmaya çalıştığımız onca lahzayla, doldurmak için uÄŸraÅŸ verdiÄŸimiz, lügatte anlamı olan, her insanın kendine yüzlerce kez tanımladığı, her gün güneÅŸle selamladığı köprü. Kimi için yeni adımların baÅŸlangıcı, kimi için annesinin helal sütü…

                                                                    ♥  ♥  ♥

Her gün yeni bir sayfa çeviriyoruz ömür kitabından. Geriye kalan sevinçlerimize, mutluluklarımıza, gözyaÅŸlarımıza birer çizik atıyoruz. Kimi zaman vazgeçiyoruz, kimi zamansa daha bir baÄŸlanıyoruz sıkıca, kopmaz baÄŸlarla. Ömür denen ÅŸey belki de bir armaÄŸan, kapalı kutu içinde, sürprizlerle dolu. Belki de bir damla umut…

                                                                   ♥  ♥  ♥

Hep yokuÅŸlarda yok oluyor hayatımız, bir de saatlerde. Ama bir türlü yetmeyen saatlerde. Sevdadır bizi gülümseten, yanağımıza renk verip hayatımızı coÅŸkuyla yöneten. Sevdadır bizi geçit vermez yollardan kolayca sıyırıveren. Yetmeyen saatleri sevinçle dolduran, yetmeyen saatleri hayata baÄŸlayan…

Bu yazı toplam 199 kez okunmuş.

Yorumlar

BEKİR CEVİZCİ - yazara ait diğer bazı yazılar :

• Bak Sen Åžu Bir Karış Toprağın EttiÄŸine
• Yastığımda Kalmış Kokun
• KardeÅŸlerim GözyaÅŸlarım Size
• 21:45
• Rüzgârgülü Zamanlar
• Sözlerin Resmini Çizmek
• Ben Hayat Doluyum Ey Ölüm, Öldür Öldürebilirsen
• Selçuklunun Nazlı Ve Yorgun Gözleri
• Göz Pınarları
• Karanlığın Koynundaki Yıldızların Yanında Beliren Sevda
• Sınıfın Horozu
• Ömre Bedel Hatalar
• Ä°ÅžGÃœZAR TACÄ°ZÄ°
• Dilencinin OÄŸlu
• Balkusan Kriterleri
• Åžahadetim Kefaret Olsun Vatanıma
• Çocuklarınız İçin Özenle BaÅŸarı Hikâyesi Yazılır
• DADAK
• TaÅŸeli’nin TaÅŸta Açan Gülleri
• Katil Kim?

BEKİR CEVİZCİ - yazara ait bütün köşe yazılarını için TIKLAYIN.