İnsanların genel kabullerinin kaynağını merak etmeden yapamıyorum. Bazen insanlar prensiplerinden bahsederler. Onların prensiplerini çiğnediklerini görürsünüz zaman içinde.12.05.2008 11:00:55

Birde ne için çiğnediklerini görmüşseniz...

  Yazmak risk almaktır ülkemizde. Yazılarımda kimi veya kiminle ilgili bir konuyu, konu almışsam, belirgin bir kırgınlık sezinliyorum. Açık bir tavır söz konusu olsa, açık açık konuşabilsek bunu yadırgamam. Ama biz böyle bir milletiz işte. Sorunlarını konuşamayan bir millet. Oysa ülke yönetiminde etkin olanların antidemokratik uygulamalarına isyan etmeyi de ihmal etmeyiz.

   Bu yazıda yine bir çelişkiyi konu alacağım. Yine birileri kırılacak, tavır alacaklar. Hem de kendini gerçekleştirdiği düşünülen insanlar yapacaklar bunu. Kendini gerçekleştirmediğini haykırırcasına..

   Sorulan bir soruya ‘bilmiyorum’ ifadesi ile karşılık vermek, kabalık olarak kabul edilir oldu. Son dönem münevverleri(?) (entelektüel?) bunu bir inanç haline getirdiler. Sonunda toplumun biraz mürekkep yalamış kesimi dahi böyle düşünür oldu.

  ‘Bilmiyorum demek kabalıktır, hatırlamıyorum diyeceksin.’ Temel yaklaşım bu. Bunu bir an doğru kabul edelim. Peki ya o insan o konuyu hiç öğrenmemişse ne olacak dersiniz. Yalan söylemiş olacak. İnsanları kabalık olur diye yalan söylemeye itenler, toplum adına konuşan ama ne yaptıkları bile düşünemeyen zavallılardır benim gözümde. Bunların anlayışı ‘bilmiyorum diyeceğine yalan söyle’ demektir.

   Bu anlayış sahiplerini yedikleri lokmanın büyüklüğü konusunda uyarmışımdır her zaman. Ama bir kesim var ki onları uyarmak bile insanı kahrediyor. Bunlar ciddi derecede dini eğitim almış insanlardır ve onlara bilmiyorum demenin fazilet olduğu okutulmuştur. Gerçi onlara okutanlarda aynı tutumu takınabiliyorlar ama konuyu dağıtmayalım.

  Din, ‘bilmiyorum’ demeyi erdem kabul ediyor, din bilimleri ile meşgul olan adamlarının bazıları ise kabalık. Birde bilmiyorum ifadesini duydukları zaman takındıkları aşağılayıcı tavır yok mu? Neyse ki karşılarında yaşadığı hayatı ve onun bileşenlerini anlamlandırma güçlüğü çekmeyen biri var. Bazıları makamlarını yanlışlarını örtmek için kullansalar da bir gün sivil olduklarında karşılaşıyoruz arkadaşlarla. Kuzu gibi dinliyorlar o zaman. Hayatta kurdukları her cümlenin her kelimenin hatta her harfin bir anlamı/hesabı olduğunu o an geldiğinde yaşatarak öğretmiş oluyorum. Buna yaklaşık 20 yıllık öğrenim hayatımda hocalığımı yapma şerefine nail olmuş şahıslarda dahil.

   Tekrarlıyorum; statüsü ne olursa olsun, nerede hangi makamı işgal ettiği önemli değil, din eğitimi almış birinin bilmiyorum deme kabalık olur, hatırlamıyorum de yaklaşımı ile insanları yalan söylemeye itmeye hakkı yoktur. Karşıdaki insan hiç öğrenmediği bir şey için hatırlamıyorum derse yalan söylemiş olur. Sığ kanaatlerin ürünü olan düşünceler güdüktür. Dinin parametreleri ile oynarsanız, çok iyi yaptığınızı düşündüğünüz anda yanılırsınız.  

    Bilmiyorum diyebilme erdemi gösterebilen seçkin insanları kaba olarak nitelemek, sadece kabalık değil terbiyesizlik(eğitimsizlik)tir. Ben böyle durumlarda din anlayışımı değiştirmektense, onların beni kaba olarak görmelerini tercih ediyorum. Bahsi geçen şahısların bana öğretecekleri dinden de Allah’a sığınıyorum. Ve şu duayı hep tekrarlıyorum: ‘Allah’ım, beni dinini doğru öğretecek insanlarla karşılaştır.’

Bu yazı toplam 147 kez okunmuş.

Yorumlar

- yazara ait diğer bazı yazılar :

• Kazanmak
• Asrın Ağaları
• Mesaj Alma Kaygısı
• Sevap Kabilinden
• Dargınlık
• Kazanımları Doğru Kullanmak
• Doğru Soruyu Sormak
• Medya Dindarlaşması
• Hayırlı Teravihler
• Şey
• Toplumsal Ayıp
• Basiretleri Tutulmuş
• Bir hayaliniz var mı?
• Konya’ya Bu Kötülüğü Yapmayın
• Rüyanın Zamanı Yoktur
• Rüyanın Zamanı Yoktur
• Ben Yaptım Oldu Mantığı
• Prensip Meselesi
• Esnaf
• Bizim Mahalle

- yazara ait bütün köşe yazılarını için TIKLAYIN.