Bilmiyorum.

            Tüyleriniz diken diken olur ya hani.

            Karşınızda olup bitenlerden yorgun düşersiniz.

            Kelimeler anlamsızlaşır.

            Suçluluk duyarsınız.

            Belki en çok hissettiğiniz duygu utançtır.Tabi dünyada olup bitenleri insanlık adına üzerinize alınırsanız, işte bu duygular o zaman depreşir içinizde bir yerde.

            Bilmem ürkekliktir belki bütün bu hislerin adı.

            Benimde başıma gelirse ürkekliği.

            Tabi ne olduğunu size söylemeden beni anlamanızı bekleyemem.

            Dalgınlık işte.Az daha konuya hiç giremeyecektim o an karşısında hissettiklerimi anlatmaya çalışırken.

            Neyse gelelim sadede.

            Yine bir akşam TV’yi var gücümle karıştırıyorum.

            Öyle her yapımı seyredemem kimse kusura bakmasın.

            Zira TV’yi kapar.

            Kafamı dinlerim daha iyi.

            Hangi kanal olduğuna falan dikkat etmeden hızla kanalları geçerken bir birine benzeyen çok sayıda siyah insan gördüm.

            Bir sürü siyah çocuk.

            Ama sevimli ama sıcak.

            Bu insanlarında güzellik,çirkinlik gibi birbirinden ayrılan farkları var mı?

En azından böyle bir kompleksleri var mı?Diye düşünüp hemen kanala geri döndüm,farkları fark etmek için.

Zaten bencilliğimi bir kez daha yüzüme tokat gibi vuran bu oldu.

Bana kendimden utanmam gerektiğini hatırlatan da bu oldu.

Bir siyah kadın boz bulanık çamurdan yuvarlak şeyler yapıyordu.

Ne olduğunu merakla izlerken sunucunun anlattıkları beni dehşete düşürdü.

Çamurun içine biraz yağ,biraz kepek koyup pişirerek ekmek yapıyormuş.

Ülkede bir çok şeyi bulmak,almak çok zormuş.

Bir tabak pilav bir servet değeri taşıyormuş.

Sevimli siyah bir çocuk konuşuyor.“Çamurdan kekleri yemeyi sevmiyorum.İyice acıkmadan yememeye çalışıyorum.Sonra çamur içindeki dilini gösteriyor ve ağzındaki kötü tadı tarif etmeye çalışıyor.”

Ve hala yediği çamura ekmek değil de çamurdan kek diyecek masumiyeti var.

Uzman olduğu anlaşılan biri konuşuyor. “Çamurdan ekmeklerde bakteri riski çok yüksek olabilir.Bunların yenmesi insan sağlığına çok zararlı.”

Hızla TV’yi kapatıyorum.

Kendimden utanarak.Onların hakkında düşündüklerimden sonra utanmalıyım zaten.

Laik,demokrat,zengin,dünyanın merkezi,güçlü,bir sürü silahları olan ülkeler nerdeler?

Dünyanın bir ucundan diğer ucunu vurabilecek dev teknolojik ülkeler hani?

Gözleri pırıl pırıl simsiyah bir çocuğu doyuramadıktan sonra hiç bir şeyiniz umurumda değil.

Sizin büyüklüğünüz,gücünüz bu mu?

Hırsımdan uyumaya çalışıyorum.

Mümkün değil.Kendime olan kızgınlığım geçmiyor bir türlü.

Tabi dünyadaki diğer ülkelere olan öfkemde giderek büyüyor.

Peki bizimde elimizdeki her şey kayıp gitse bizde çamurdan ekmeğe kek diyebilecek masumlukta olabilir miyiz?

Hala hayatımızdaki her şey için şikayet etmeye devam mı?Yoksa halimize şükretmeyi öğrenir miyiz?

Bilmem.

Uyumaya çalışıyorum.

Neredeyse hiç gözümü yummadan sabahlıyorum.

Nasıl anlatmalı bilmiyorum.

Ama aç kalmaktan ve çocuk masumiyetimi yitirmekten korkuyorum.

Çünkü bu gün onların başındaysa yarın bizlerin kim bilir?

Selamet ve huzurla…

Bu yazı toplam 156 kez okunmuş.

Yorumlar

- yazara ait diğer bazı yazılar :

• BANA MÜSADE…
• Kendinize Hayır Demeyin.
• Laf Oturtma Sanatı(!)
• Bence Milli Maç Bambaşka Şey
• Atatürk’ü Sevmeyenler Ben De Sevmiyorum(!)
• Baba Adamdır Babalar!..
• Ekmeğimizle Çok Oynadılar(!)
• Bizden Adam Olur mu?
• Artık ‘Hâkimiyet’ Bende(!)