Yaramaz adamın tekiyim ben; bir dostun sağ eliyle koptu insanlığım. Yaramaz adamın tekiyim ben; gelinini toprağa vermiş akrabasını, sadece cenaze namazında yalnız bırakmayacak kadar cana yakın... Kapısının önünden geçerken, ‘aman görmesin’ diye her gün biraz daha uzaklaşan sevdiklerinden… Yaramaz adamın tekiyim ben; ak gün, kara gün içindi oysa...

Mürsel Çetin, [artık kimseye dostum deme cesaretini bulamıyorum] “Mehmet Akgün ağabeyin şenlik haberini atıyorum” dediğinde bir kaynar su döküldü başımdan, ellerimden can çekildi bir anda. Kendime geldiğimde Mürsel Çetin hâlâ telefonun ucunda cevap bekliyordu benden. Dostluk bu olmalıydı. Onun yerinde ben olsaydım büyük ihtimalle yüzüne kapatmıştım telefonu.

Kaza haberini duyduğumda büyük şok yaşamama rağmen, hastanede ziyaret edememek bir yana,  “Ha bugün ha yarın derken, sonra da bir türlü ziyaret edemediğim Mehmet abi beni affeder mi bilmiyorum” dediğim Mürsel’in “Abi beni de affetmedi, iki defa ziyaret edebildim kendisini hastanede. Sevdiklerine kırgın” sözleri bir yıldırım oldu kulaklarımda: “Usta, tut ellerimden götür beni…” Mürsel’e kırgın olan biri, beni affeder mi bilmiyorum.

Mustafa Güden ile birlikte gidecektik ilkin. Onun boş olduğu zamanlar ben müsait olmadım, ben zaman bulduğumda o müsait olmadı. Bir dosta yalnız da gidilirmiş, meğer ağlayabilirse anlayabilirmiş insan. Biliyorum, yaramaz adamın tekiyim ben; her zorlukta bahaneler üreten. ‘Elem yecidke yetimen feava’

‘Zaman’ her şeye ilaç olmadı be abi. Geçen her saniye biraz daha ürküttü beni. -İnsan sevdiğine kırılırmış ya- ya hiç kırılmadıysan bana… Kaldırıp atayım kendini bir yerden o zaman. Pişmanlığım da yaramadıysa işe… Fatih Özkafa kardeşim ve Adnan Özkafa ağabey de affetsinler beni.

Bu yazı toplam 199 kez okunmuş.

Yorumlar

- yazara ait diğer bazı yazılar :

• 22. hedef de vurulmalı!
• Sayın Rektör, şikayet etme çözüm bul!
• Örgütün yeni hedefi
• Helva olmamak için put olmamak gerek!
• Orak Makinesi Hikayesi ve Basın Hizmeti
• Yaptığınız ayağı yerim!
• Uzakta kalmış bir akraba gibi Bosna