| Konya | Ankara |
| Aksaray | Kayseri |
| Karaman | Antalya |
| Niğde | Kırşehir |
| Afyon | Isparta |
Çiçek güzelliÄŸin, bayrak milliliÄŸin,
Çocuk simgesi, masumiyetin..
Dalında güzel olan çiçek; tabiatın insanlara sunduÄŸu katıksız sevgi olmuÅŸ.
İnsanla dost olmanın abideleÅŸmesi dönemecinde ise aracı olmuÅŸ.
Böylece; bilinmeyen evvelden bugüne, tahmin edilemeyecek bir geleceÄŸe sevgi mesajı terennüm edilip durulur olmuÅŸ, çiçeklerin dilinden… Ve denir ki; insanlar, bu hoÅŸ jest karşısında tabiatla olan kavgalarını unutmuÅŸlar, yumuÅŸatmışlar, çiçekle bütünleÅŸerek dost olmuÅŸlar. Saksılarda taşımışlar çiçekleri, evlerinin mahrem ve baÅŸ köÅŸelerine..
Zevkin, inceliÄŸin, asriliÄŸin saf tezahürü olmuÅŸ çiçek. Gönül köprülerinin ritimli/ritimsiz, gel-gitlerini çiçek dekorlamış.
Göklerin al ve beyaz süsü: Bayrak, bayrağımız… Allığı, kanımız; aklığı, sütümüz.
Fanilerin ulaÅŸabileceÄŸi doruk ölümdeki yiÄŸidin, yani ÅŸehidin son örtüsü.. YiÄŸitleri doÄŸuran anaların gelinliÄŸi.. Çift renkli çiçekler gibi:
“Kız kardeÅŸimin gelinliÄŸi, ÅŸehidimin son örtüsü,
Işık ışık, dalga dalga bayrağım,..”
MilliliÄŸin sembolü, bağımsızlığın teminatı.. Al renkli hakikat.
“Kopardılar ayı gökten,
Bir ipek dala astılar”
Sonra sonra,
“Yurt, dediler gölgesine,
Ayaklarını bastılar.” Öylesine öncelikli, öylesine yücelikli…
Bayraktaki hilal; ayın en güzel görünüÅŸü ve zamanda aydınlığın sembolü. Bir yerlerden bir ÅŸeylerden aldığı ışığı, bir yerlere yansıtmanın bahtiyarlığında cömertliÄŸin çehresi al bayrak. Asırlarca ibadetgâhların sonsuzluÄŸu kucaklama iddialarındaki minarelerinin ÅŸahadetleri arasındaki kubbelerini süslemiÅŸ bayrağın hilali… Ve bir tarih, cetler yaÅŸamışlığının aziz hatırası olmuÅŸ. Kubbede Türk tarihinin çınlayan sesi.. Gök kubbenin tuvallere sığmayan maviliÄŸine konan Türk busesi…
Ve çocuk… MasumluÄŸun, zafiyetsiz safiyetin bin bir ÅŸualı cıvıltısı.. Dini motif gördükte huÅŸulanan, hissi motifte hüzünlenen, hareketli müzikte neÅŸelenen su berraklığında minicik insan.. İnsan maketi. “Çocuktan al haberi”nin orijinalliÄŸi.. İçinden geldiÄŸi gibi koÅŸan, yapmacıksız coÅŸan, katıksız sözü-özübirlik. Ne derler, nasıl görürler?… zincirlerinden azade, yapmacıksız bir sevimlilik..
Birbirleriyle ahenk çizgisinde bütünleÅŸen üç varlık: Çiçek, bayrak ve çocuk…
Çiçek, doÄŸanın gönül incisi; bayrak, yurdun gönül incisi; çocuk, gönlün gönül incisi… Hepsi de incilerin birincisi. HoÅŸ gönüllü, hoÅŸ özlü, hoÅŸ yüzlü, hoÅŸ sözlü insanlarda olması gerekenleri olanca orijinalliÄŸiyle temsilleyenlerden üç varlık..
Her çocuk çiçek; aynı zamanda bayrak! Orijin çocuk; yani, olanca saflığıyla, haysiyetiyle insan!
İnsana mutluluk muÅŸtularıyla yola çıkanlar, çocuk masumiyetini hedef göstermiÅŸ. Dünya çapında liderlik tahtına oturanlar da bidayette çocuk saflığına imrenmiÅŸler ve keskin nefeslerine katkı etmiÅŸler bu özlemi. Bu fısıltı, geniÅŸ yankılarla çiçek dekorluÄŸunda taç olmuÅŸ fanilik devranında. Ve çocuk masumiyetinin dembedemliÄŸi sonsuzluk kervanının ruhu olmuÅŸ.
Gözlerden kaçmış, ancak gözlere âlem olması gereken bu detay;
“Çocukken gün battı mı, bir köÅŸede aÄŸlardım;
Nihayet döne döne aynı noktaya vardım.” ÅžiirliÄŸinde edebi olarak dillendirilir.
Çocuk masumiyeti; çiçek güzelliÄŸiyle bezenip, bayrak milliliÄŸiyle abideleÅŸerek ebediyet yolculuÄŸuna hazırlanır.
Sizde bu yazıya yorum ekleyebilirsiniz!
Şu an sitemizde 1 aktif ziyaretçi bulunmaktadır. [+] Ayrıntılı istatistikler için tıklayın.