Bekir Çoşkun’un dediği gibi maç tuhaf şey. Yattığınız yerden ya kazanıyorsunuz ya da kaybediyorsunuz. Bir uyanmışsınız zafer sizin. 04.07.2008 00:02:57

VE SPOR…

Bekir Çoşkun’un dediği gibi maç tuhaf şey. Yattığınız yerden ya kazanıyorsunuz ya da kaybediyorsunuz.

Bir uyanmışsınız zafer sizin.

Bir uyanmışsınız mağlupsunuz.

Gerçekten tuhaf değil mi?

Milli takımımızın yarı final oynayacak olması “ben maç sevmem, ilgilenmem” diyenleri bile heyecanlandırdı diye düşünüyorum.

“Bana ne, kazandığı ya da kaybettiği beni hiç ilgilendirmiyor” diyenlerde az değil.

Öyle düşünenlere katılmıyorum açıkçası.

Çünkü oyun bile olsa Türklerin başka ülkeler karşısındaki yenilgisi çok gücüme gidiyor.

Hem her zaferin sonunda öyle ya da böyle ülkemize sıcak para girişi oluyor.

            İster bu payın çoğu oyuncularımızın, ister teknik direktörün olsun, bence fark etmez.

            Yeter ki, Türk ve Türkiye’nin zaferi için uğraşan birilerinin cebine girsin.

            Üstelik Türkiye adını dünyada dillendiren milli maçlardan başka kaç büyük olay var.

            Bence yok, sizce?

            Türkiye’nin adının duyurulmasıyla kalmıyor; birçok ürün reklamı da maçlarda yerini alıyor.

            Bence maç başka şey.

            Bence milli maç bambaşka şey.

            Sahada oynayan sanki sizsiniz.

            Sanki golleri kaçıran, topa dengeli vuramayan, pası karşılayamayan, golü yiyen siz oluyorsunuz.

            Sanki milli maç sırasında siz siz olmaktan çıkıyorsunuz, artık biz oluyorsunuz.

            Yenince zaferi kazanan biz, yenilince ağlayan biz…

            İşte yarı final heyecanı bunlardan sadece biriydi benim için.

            Ahh dedim günler öncesi; şu Almanlara bir yıkılırsak... Yüzüm gülmez ertesi gün…       Aman Allah’ım…

            Düşüncesi bile kötü.

            Birde zaten hiç sevmem şu Almanları diye başlayan bir yazı kaleme almıştım ya…

            Birde Türklerin dünyada söz sahibi olmasını istemiyorlar ya…

            Birde durmadan Türklere ülkelerinde cefa çektirmek için uğraşıyorlar ya…

            Üfff ne bileyim bunların hepsi aklıma geldikçe başka ülkeye yıkılalım da Almanya’ya asla demiştim.

            Ne yalan söyleyeyim maç sona erdiğinde kalkamadım yerimden…

            Ağladım da üstelik…

            Dedim ya sevmiyorum bu Almanları…

            Evlat acısı gibi içime oturdu mağlubiyet…

            Yinede bu işe gönül verenleri Türkiye’nin sesini dünyaya duyuran millilerimizi yürekten kutluyor ve verdikleri mücadeleden dolayı onlarla gurur duyuyorum.

            Neyse artık Beyteks Beyşehir içindeki turnuvalara göz diktim.

            Beyteks idari bina ile Seydişehir Beybo’nun maçlarına seyirci oldum.

            İyi olan kazansın derler ya, ben öyle demedim inşallah biz kazanırız dedim.

            İşte bu da benim maçlarda ve her şeyde biz kazanalım bencilliğim.

            Ne yaparsınız bencillik işte!..

            Ne yalan söyleyeyim; şu Almanlar finalde yenilsinler istedim ki, öyle de oldu.

            Saygılarımla…

Bu yazı toplam 140 kez okunmuş.

Yorumlar

- yazara ait diğer bazı yazılar :

• BANA MÜSADE…
• Kendinize Hayır Demeyin.
• Laf Oturtma Sanatı(!)
• Atatürk’ü Sevmeyenler Ben De Sevmiyorum(!)
• Baba Adamdır Babalar!..
• Ekmeğimizle Çok Oynadılar(!)
• Bizden Adam Olur mu?
• Nasıl Anlatılmalı Ne Yapılmalı (!)
• Artık ‘Hâkimiyet’ Bende(!)