Şeytanların bağlandığından olsa gerek öfke de yerlerde sürünüyor. İnsan kendini farklı görüyor, hissediyor…

Teravih namazları başka bir yerde duruyor işin aslı. İlk teravih için insanlar camilere koşuyor. Nerdeyse tıklım tıklım camiler dışarıya taşıyor. Kadınlar kızlarıyla yer bulmanın telaşını yaşıyor.

Camideyim. Saflar tutulmuş. Şöyle dönüp bakıyorum. Yer yok nerdeyse. Sevinç duyuyorum. İçim kıpırdıyor. Sağımda babam var solumda henüz sekiz yaşındaki oğlum. Geçmişe gidiyorum babamla. Ben çocukken birlikte gittiğimiz teravihler aklıma geliyor. Ne çok sevinirdim. Ne güzel oyunlar oynardık camiden çıktıktan sonra sokaklarda. Bazı büyüklerimiz kızsa da niceleri bizimle sevinirdi, gözlerinin içi gülerdi. Benim de gözlerim ve içim gülüyor. Ben babamın artık yaşlılık sebebiyle titrek duruşunun yanında onun gölgesinde barınıyor olmanın huzurunu yaşıyorum. Benim için çocukluğumda olduğu gibi hâlâ sağlam bir kale gibi duruşu. Seksen yılı aşkın ömründe nice ramazanlar, nice oruçlar, nice bayramlar yaşamıştır. Onların birçoğunda ben vardım yanında. Beni sevdi, sevindirdi, özendirdi camiye cemaate…

Solumda oğlum var. Küçük ufak tefek saf tutmuş, namaz kılıyor. Onunla seviniyorum. Benim çocukluğumdan daha iyi olduğunu düşünüyorum. İstekli, severek gidiyor camiye. Tekbir alıyor, büyükler gibi dua okuyor büyüdüğünü düşünüyor olsa gerek. Duaları duyulacak kadar sesli okuyor. Severek okuduğu belli. Benim için en büyük mutluluk kaynağı. Gerçi namazdan sonra bir şey dağıtacaklar mı, sorusuyla büyüklerden şeker beklediğini ima ediyor ve her gün usanmadan soruyor.

İmkânı olanlar teravihten sonra camiden çıkan çocuklara belki de büyüklere şeker ve benzeri şeyleri dağıtmaları onlar için unutulmaz hatıralar arasında yer almasını sağlayacak dahası camilere bağlanmalarında vesile olacaktır, duyurulur…

Biz aile olarak camilere gidiyoruz. Hep birlikte gitmenin birçok faydaları olduğunu ilerleyen zamanlarda görmek mümkün. Çoluk çocuk camiye gitmeyi alışkanlık haline getirelim, derim.

Benim için bundan daha büyük bahtiyarlık vesilesi olamaz. Sağımda babam, solumda oğlum birlikte saftayız omuz omuza…

Bu yazı toplam 85 kez okunmuş.

Yorumlar

- yazara ait diğer bazı yazılar :

• Aziziye
• Alâeddin Tepesi
• Elveda Ramazan
• Medya ve Ramazan
• Sıradanlığı Aşmak Ve Ramazan
• Ramazan Geldi
• Yaz Okulları
• Karatay Şiir Akşamı
• Hakimiyet Gazetesi’nin 12.Yılı
• Çocuk eğitiminde aile
• Zaman 2
• Zaman –ı-
• Şehir Ve Yaşam
• ‘Bir şey olmaz’ kadar, kötü bir başlangıç yoktur
• Aydın Olmak/Aydınlanmak
• Çocuklarımız Nereye?
• Tarihini Günümüze Taşıyan Odunpazarı
• Çumra Sempozyumu 4
• Çumra Sempozyumu 3
• Çumra Sempozyumu –ıı-

- yazara ait bütün köşe yazılarını için TIKLAYIN.