İsteklerine kavuşmak için kardeşi Habil’i feci şekilde öldürüp, kargaları örnek alarak kardeşinin cesedini toprak altına gizlemiştir. İşte o günden beridir ki; her öldürülen insanın günahına Kâbil de ortaktır. Ama ilâhi adalet tecelli edip Kâbil de âmâ oğlu tarafından bir taşla öldürülmüştür.

Peki, neden değinme gereği hissettim bu tarihî olaya? Aslında her gün dünyanın çeşitli yerlerinde yüzlerce insan katlediliyor. Ölüm artık sıradan bir olay olmuş öyle ki; yemek yerken hiç midemiz bulanmadan bir cinayeti, belgeselmiş gibi televizyondan izleyebiliyoruz. Hatta olayı iğrençleştirip, “bu gidişle 2010’da Irak’ta hiç insan kalmayacak” gibi espriler yapıp, kahkahalarımızla taçlandırıyoruz. Ama bu kadar duyarsızlaşmamıza rağmen öyle cinayetler duyuyoruz ki kanımız donup kalıyor; bunların sonuncusu geçen gün Konya’da işlenendi. Bir insan düşünün ki, Ermenek’in Güneyyurt Kasabası’ndan dört buçuk saatlik yolculuktan sonra Konya’ya geliyor. Kocaman Konya’da dolaşıp kendisine bir hedef seçiyor. Daha sonra seçtiği hedefi sürekli gözetleyip planlar yapıyor. Ve gecenin 1’inde sahibini bıçaklayarak büfeyi soyuyor. Ertesi gün ise otobüse binip Güneyyurt’a dönüyor.  Bu tablo karşısında ise insan düşünmeden edemiyor; nasıl bir ruh hali ki onca yolu teperek cinayet ve soyguna gelir? Peki, böyle insanların şu anda içimizde; belki biraz ilerimizde bizi gözetlemediğini kim garanti edebilir? Serseri mayın gibi hayatımızın hiç ummadığımız bir anında karşımıza çıkıp, bize çarpmayacağı ne malum?  Gerçi İl Emniyet Müdürü Sayın Salih Tuzcu, "Suç işlemeye meyilli olanlar suç işlemesinler. Suç işleyecekler ise Konya'ya gelmesin. Huzurlu bir şehir olan Konya'da 5 yıldır bir tane faili meçhul cinayetimiz yok. Son cinayet de kısa sürede dedektiflerimiz tarafından çözüldü” diyor ama bu tür insanlar Allah’tan korkmuyor ki, Sayın Tuzcu’dan korksun.

İnsanın kanını donduran bu tür olaylar aslında “anne cinayetleri”yle geliyorum demişti. İçlerinde Konya’nın da bulunduğu beş ilde altı anne feci şekilde katledilmişti. Bu ciddi uyarının yetkilileri harekete geçirdiği söylenemez. Okullarımızda bu tür ahlâki çöküşlere karşı hâlâ bir önlem alınmadı. Türkiye refah seviyesine odaklı bir koşuşturmanın içindeyken maalesef kanayan yanlarını görmezden geliyor. Her gün o kadar absürbs sebeplerle o kadar absürbs cinayetler işleniyor ki; ne ilgili bakanlar ne de meclis olayım çözümüne dair bir adım atıyor. Milletçe cinnet getiriyoruz ama maalesef bu kimsenin umurunda değil. Üç maymun misali; herkes duymazlıktan, görmezlikten ve bilmezlikten geliyor.     

Olayı daha dikkatli irdelersek, bu insanlar en az sekiz yıl devlet eğitiminden geçti. Peki, bu insanlara insanca yaşama ve başkalarının yaşama hakkına saygı duyulması fikri niye öğretilemiyor? Niçin bütün çocuklar eğitilmiş bir fert olarak topluma kazandırılamıyor? Suç eğitim veren öğretmenlerin mi, elbette hayır. Onlar önlerine konan müfredata göre planlama yapıp eğitim veriyorlar. Demek ki sorun başka yerlerde yani öğretmenlere bu inisiyatifi, yetkiyi vermeyenlerde. Bakın işte yeni bir eğitim öğretim yılı daha başladı. Kaç televizyon veya gazetede eğitimin gerçek sorunlarını ele alan programlar yapıldı. Veya kaç eğitim sendikası veya sivil toplum örgütü konuyu gündeme taşıdı, ben cevap vereyim sıfır. Ama her gün kanlı, cinayetli, aşiretli diziler ve ünlülerin cinsel organlarının çevresinde geçen olayları konu alan magazin programları genç nesli okullardan uzaklaştırmakta. Medya, gençlere yağmacılığı ve lüks yaşamı aşılamakta. Eğitim ise medyada ancak bir öğretmen veya öğrenci dayak yediği zaman yer bulmakta. Haber değeri ve reytingi olmayan bir konuyu işlemek onlar için eğitimin tek anlamı.

Son olarak, yeni Kâbil’ler yeni masumlara kıymadan hepimiz üzerimize düşeni yapalım. Unutmayalım ki şiddetin belli bir yönü yoktur yani vektörsel değildir; bugün onun canını alır, yarın senin…    

Bu yazı toplam 158 kez okunmuş.

Yorumlar

BEKİR CEVİZCİ - yazara ait diğer bazı yazılar :

• Satanistin Gerçekleri
• Kocaman Yürekli Minik
• Beyaz Zambaklar Ülkesinde
• Okul Müsameresinden Şairler Sofrasına
• Yaşam mı? Kaçından sonra?
• Türkçe Bakanlığı ile Sonsuza
• Bayram Telaşı
• Koksu
• Süleyman Hilmi Tunahan(K.S.)
• Zağar
• Sınavlarda Yaşamak
• Bak Sen Şu Bir Karış Toprağın Ettiğine
• Yastığımda Kalmış Kokun
• Kardeşlerim Gözyaşlarım Size
• 21:45
• Rüzgârgülü Zamanlar
• Sözlerin Resmini Çizmek
• Ben Hayat Doluyum Ey Ölüm, Öldür Öldürebilirsen
• Selçuklunun Nazlı Ve Yorgun Gözleri
• Göz Pınarları

BEKİR CEVİZCİ - yazara ait bütün köşe yazılarını için TIKLAYIN.