Eğitime adadığı ömrünü geride entelektüel ve her görüşten insana saygılı, devletine bağlı, inançlı öğrenciler bırakarak tamamladı. Geride bıraktığı öğrencileri ise kurdukları dernekler vasıtasıyla kalem tutamayan ellere kalem, kâğıt bulamayan insanlara defter ve hayallerinde; doktorluk, öğretmenlik, hukukçuluk, mühendislik vb olanlara sıcak bir yuva olmuşlardır. Köylerinde imkânsızlık ve çaresizlikten okuma ümidini kaybetmiş çocukların gözleri yine onun öğrencileri tarafından tekrar eski ışığına kavuşturulmuştur. Hayırseverlerle muhtaç öğrencilerin arasında bir köprü olup sayısız fakir ve okuma imkânı olmayan gençleri okutarak binlerce ailenin umudu olmuşlardır. Uygulamalarında tamamen kamu yararını gözeten; teröre, anarşiye ve siyasete bulaşmadan öğrencileri için gece gündüz çalışan bu insanları ne kadar takdir etsek azdır. “İleride varsın bizi görmesinler, gelip bir teşekkür etmesinler beklemiyoruz; yeter ki bu çocuklar okuyup kurtulsun ve ileride vatanına milletine sadık bir vatandaş olsun” ilkesiyle çalışan bu insanlara, insani değerlerin yok olduğu şu günlerde daha çok ihtiyacımız var galiba. Akla hayale gelmedik cinayetlerin işlendiği, insanların anne babalarını doğradığı, hırsızlığın tavan yaptığı bir toplumda Süleyman Efendi’nin sevenleri devletine, vatanına, bayrağına, dinine âşık; pırıl pırıl gençler yetiştirerek adeta dünyaya “insanlık” dersi vermektedir.        

Peki, kimdir Süleyman Efendi? 1888 yılında, o zaman Osmanlı toprağı olan Silistre’nin Hezargrad kasabasının, Ferhatlar Köyü’nde doğmuştur. Baba tarafından Hz. Hüseyin (r.a.)'in soyundan olup “Seyit”, anne tarafından Hz. Hasan (r.a.)'ın soyundan olmakla da “Şerif”tir. Büyük dedesi İdris Bey Fatih’in eniştesidir. Fatih Sultan Mehmet padişahlığı zamanında, Peygamber Efendimiz (s.a.v)'e olan sevgilerinden dolayı “Yeryüzünde evladı Resulden kimler kaldı?” diye araştırmış, şeceresine hiç şaibe ve şüphe karışmamış olduğunu tespit ettiği Seyit İdris Bey’i bulmuştur.  Ve kız kardeşi ile evlendirerek, Tuna havalisine “Tuna Hanı” olarak tayin etmiş; o bölgenin vergi ve diğer mükellefiyetlerini yönetmek için vazifelendirmiştir. Bu vazife, Süleyman Efendi'nin babası Osman Efendi’ye kadar devam etmiştir.

Hem ilâhiyat hem hukuk okudu

İlk tahsilini Silistre’nin Satırlı Medresesi’nde babası Osman Efendi’nin yanında tamamladı. 1916 yılı Eylül ayında Fatih Medresesini 80 üzerinden 76 puan alarak birincilikle bitirdi. Aynı yıl, Medresetü’l-Mütehassisin’in Tefsir-Hadis bölümüne girerek Hafız Ahmet Paşa’dan ders okumaya başladı. 1919 yılı 27 Mayıs’ta Medresetü’l Kuzat’tan ve devrin tüm ilimlerini öğrenmek için girdiği Süleymaniye Medresesi’nden birincilikle mezun oldu.

 Otuzunda Ordinaryüs Profesör Oldu

1918 yılında İstanbul Müderrisliği Dersiamlığına yükseldi ve bugünün ilim adamlarına verilen en büyük ilmî unvan olan ve ortalama 50’li yaşlara kadar alınamayan ordinaryüs profesörlük unvanının 30 yaşında sahibi oldu.

Eğitime adanmış bir 72 yıldan sonra 16 Eylül 1959’da hayatını kaybedip, Karacaahmet Mezarlığı’na defnedildi. Kur’an’ı kolay öğretme tekniğiyle de bilinen Süleyman Efendi’yi galiba en iyi “Türkiye’ye Kuran öğreten adam” cümlesi tanımlar. 

Bu yazı toplam 164 kez okunmuş.

Yorumlar

BEKİR CEVİZCİ - yazara ait diğer bazı yazılar :

• Satanistin Gerçekleri
• Kocaman Yürekli Minik
• Beyaz Zambaklar Ülkesinde
• Okul Müsameresinden Şairler Sofrasına
• Yaşam mı? Kaçından sonra?
• Türkçe Bakanlığı ile Sonsuza
• Bayram Telaşı
• Koksu
• Vur Yüce Benliğindeki Kâbil Aşkına
• Zağar
• Sınavlarda Yaşamak
• Bak Sen Şu Bir Karış Toprağın Ettiğine
• Yastığımda Kalmış Kokun
• Kardeşlerim Gözyaşlarım Size
• 21:45
• Rüzgârgülü Zamanlar
• Sözlerin Resmini Çizmek
• Ben Hayat Doluyum Ey Ölüm, Öldür Öldürebilirsen
• Selçuklunun Nazlı Ve Yorgun Gözleri
• Göz Pınarları

BEKİR CEVİZCİ - yazara ait bütün köşe yazılarını için TIKLAYIN.