Avrupa'nın sustuğu Srebrenitsa Soykırımı'nı mavi kelebekler nasıl haykırdı?
Srebrenitsa Soykırımı'nda katledilen binlerce kurbanın gizlenen toplu mezarları, 31 yıldır doğanın sessiz tanıklığıyla aydınlanıyor. İnsanlığın sustuğu vahşette, toprağın yapısının değişmesiyle yeşeren 'ölüm çiçekleri' ve bu bitkilere konan mavi kelebekler, evlatlarının naaşını arayan annelere ışık tuttu.
TAKİP ET 
BİTMEYEN CENAZE MERASİMLERİ
Srebrenitsa’da trajedi geçmişte kalmış bir anı değil, yaşayan canlı bir süreçtir. Bugün hala yaklaşık 1000 kişinin naaşına ulaşılamadı. Kimliklendirme laboratuvarlarında DNA testleri tamamlanan her bir kemik parçası, her yıl 11 Temmuz’da Potoçari Anıt Mezarlığı’nda toprağa veriliyor. Bir annenin, oğlunun sadece birkaç parça kemiğini bulup defnedebildiği bu coşku ve hüzün karışımı törenler, dünyanın en uzun süren cenaze merasimi niteliğinde. Ömürlerini adalete ve çocuklarının izini bulmaya adayan Srebrenitsa Anneleri, adalet tam anlamıyla tecelli edene ve son kurban toprağa verilene kadar bu nöbeti sürdürmekte kararlı.
