32- BİR DAMLA TEMİZ SÜT
Mustafa Özyurt
Sömürge olarak ele geçirdikleri yerleri yangın yerine döndürüyorlardı. Daha da doymayarak yeni yerlere sahip olmak için işgallerini devam ettiriyorlardı. Geniş toprak parçasına ve yeraltı zenginliklerine sahip olan OSMANLI’YI da bu yağma alanlarına alma hesapları yapıyorlardı. Sonunda da bunu gerçekleştirdiler. Daha önce Trablusgarp ve Balkan savaşıyla zayıflattıkları Osmanlı’yı tamamen yok etmek için son oyunlarını sergilediler. Osmanlı parçalanarak, yok edilmek üzere Almanların safında savaşa sokulur. Osmanlı dokuz cephede savaşmak mecburiyetinde kalır; Trablusgarp da, Balkanlarda, Galiçya da, Irak da, Filistin’de, Yemende, Suriye’de, Kafkaslarda.
Ve dokuzuncu cephe ÇANAKKALE CEBHESİ.
VATAN SEVGİSİ İMANDANDIR
VATAN SEVGİSİ İMANDANDIR” diyerek kutsal bildikleri vatan topraklarını işgal ettirmemek için vatanın dört bir yanından koşup gelirler VATAN İÇİN ŞEHİT olmaya Mehmetçikler Çanakkale’ye. Onlar bilirler ki;
“Allah yolunda ölenler ölü değildir. Onlar diridirler ama siz anlayamazsınız” ilahi müjdesinin ne büyük olduğunu…
Onlar bilirler; ŞEHİTLİĞİN ne olduğunu, ulaşacakları EBEDİ MAKAMLARI…
Severek koşarak gelirler o yüce makama ulaşabilmek için…
Onlar; Osmanlının kuruluş mayasını taşımaktadırlar, gönüllerinde aynı ruha sahiptirler. Kutsal bildikleri için DÜNYA BİR HİÇTİR onlara. Ebedi hayatın en güzel makamlarının şehitlikle kazanılacağını bildiklerinden koşarak gelirler GELİBOLUYA.
Onlar, Osmanlının son GÖNÜL ERLERİDİR.
Gençlik, makam, servet, şöhret, madde, evlat, sevgili, bir kenara itilir Vatan denilince… Şehitlik denilince… Onlar fani olanı değil ebedi olanı seçerler… Unutulması mümkün olmayan bir destanı yazarlar Gelibolu yarımadasında… İki yüz seksen beş gün… Her günü bir destan. Her günü gönül erlerinin unutulmaz menkıbeleri, destanlarıyla dolu… Onların kanlarıyla, canlarıyla, imanlarıyla yazdıkları destanı, okumak için onlarla beraber olalım Gelibolu Armadası’nda…
“Ölüm dostu dostuna kavuşturan bir köprüdür” H.ş.)
“ Sakın Allah yolunda ölenlere ölüdürler demeyiniz. Onları hakikaten ölmüş zan etmeyiniz. Hayır! Onlar ölü değildirler. Hem hayatı hakiki ile diridirler. Velâkin siz duymazsınız onların hayatını anlayamazsınız” (ayet) Onların inançları böyleydi…(devam edecek)
