Akrostiş

MERHUM İBRAHİM DİNÇ-E EFENDİYE

İndi gide tenden bile Ruh-ki yolcu ne ola,
Bilmiş ise bittim diye, bu son yol-u gül ola.
Ruhu terki eylemiş-ki-,Rahman-ını bilmeyi,
Anu canda Rab hasreti, bile cana son ola.
Hali niye eyler telaş, akıbet,in o göre,
İştirak-i isteye-ki, Allah için yar ola
Merhum ola tövbe diye, azabını görmeye,

Derdim ola affın diye, bile derman Rab ola.
İman ile yükün tutup vara hakkın yoluna ,
Ne diye-ki ol ecelden gele şerbet hak ola ,
Çarkı Rahman eylemiş-ki , bu dünyadan göç ola.

GİTTİ
İsmi nur bile-ki Mevla-ya gitti
Bizlere hasreti , ola yar etti.
Rahmanın emriyle,vardı mekana
Aşk diye aşıktı yüce Sultana,
Hal için bir telaş gördük-ki onda,
İmanla gidiyor bu son yolunda,
Muhammet Mustafa, şefaat kılsın
Duamız mekanı ol Cennet olsun
İnançlı imanlı Allah uğrunda,
Nar-ını bulaki hakkın uğruna
Çiçekler açmıştı makber yolunda …