AKROSTİŞ

(Havana Konukcu’ ya)

Hasretim der iken çıkar feryadım.

Aşkınla yanmaktı benim muradım

Var idi gönlümde nice arzular,

Akıyor göz, bunu kim anlar

Neyleyim düşmüşüm yar ateşine

Ağlayan ben oldum artık kime ne,

Kalbimi vermişim, bile ki ona

Olası aşkıyla, bu kalbe dola,

Ne baharım belli nede ol kışım

Umudun bittiği yerde bak naşım,

Kim derdi çileler dolacak başım,

Can dedim cananım gitti de gitti

Unuttum kendimi, bu aşkta bitti...