Aktostiş

Elif Türkoğlu’na atfen

Ellerim açılmış sema ya doğru,
Lam elif diyerek bulmuşum yolu,
İçimde beliren bu aşkın nuru,
Fazilet eyle sen, affet Allah’ım.

Taşıdım dünyanın yükünü niye,
Ümitsiz geceler, o düşler ile,
Ram oldum şuursuz şu kör nefsime,
Kapına gelmişim affet Allah’ım.
Olmuşum uğrunda bende divane,
Gözümden akarken bu kanlı şemle.
La havle der, iken bu kanlı şemle.
Unuttum, kendimi, affet Allahın,