Anlıya

İndi gayrı ben ola, benlik olmaz anlıya,
Her kapıda bir dura, hoşnut ola anlıya

Ne ola ki bu cana, çık der olur meydana
Güç takatin, bir yana, derman gider anlıya

Mert olmaya kapıda, har-ı gelir o cana,
Çürük eyler mekân-ı, temel durmaz anlıya

Ne geri de bu ne ki, içmez ola şerbeti,
Dost bilmeye namerdi, ar ola ki anlıya

Ehlisünnet ol cana, secde eyler mekâna,
Çize kalem bak yana, son durakta meydana

Kul Remzi dir; Ün sanın, kara toprak mekânın,
Dünya’dan bu devranın, ne getirir anlaya… !