Ben bencileyin
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Mahlaz'ım kul Remzi **diyarım konya,
Bu aşk'ın ,narı kim **biliyor Mevla.
Ömrümde çileler **var sıra sır,
Divane olmuşum** ben bencileyin.
Kenar bir mahalle**mekanım idi,
Gülleri var ola**batar dikeni,
Arardım her zaman**başka bir yeni,
Yoksulluk içinde**ben bencileyin.
Bülbüller var idi**girmezdi bağa,
Dağlardan dönerdi**ettiğim nara,
Kapanmaz kalbimde** açılan yara,
Dermansız kalırdım** ben bencileyin.
Sır ettim Dünyalık**bu can havlimi,
Öküzüm tutmazdı** kimse elimi,
Özlerdim babamın **suskun dilini,
Baba'sız büyüdüm**ben bencileyin.
Biriken anılar**içimde çoktur,
Dostlarda olası**mürüvet yoktur,
Neyleyim boş lafa**bu gönül toktur,
Boşlukta kalmışım**ben bencileyim.
Kul Remzi der ola**ömür bitecek,
Akibet bileki ** Makber'se gerçek,
Arife sonrası **Bayram gelecek,
Makbere hazırım ben bencileyin
