Ben gülümü özlüyom
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bırakıpta giden dostlar gelmiyor
Ben olaki gelsin diye özliyom
Gecelerim uzadıkça bitmiyor
Gelişini şafak vakti özlüyom
Divaneyim çıktım yüksek dağlara.
Yalvarırım bitmez olan yollara
Düştüm onu aramakla dillere.
Dönmez oldu ,gelişini özlüyom
Bu hasretten zehir oldu şu aşım
Yenik düştü kavuşmaya savaşım.
Seksen üçü aştı benim ruh yaşım,
Yine anu görmeyi ben özlüyom,
Böyle yazmış Rahman'ınsa bu yazım
Dindirenim yok kalbimden var sızım,
Demedim ki çekemem yar ben nazın,
Bitsin hassret ,derim onu özlüyom ,
Kul Remzi'yim Hakka açtım elimi,
Özlemimden susturamam dilimi.
Andım olsun,çok sevmişim gülümü,
Bülbülüm ben. ben gülümü özlüyom.
