Ben Neyleyim
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bende bu aşk yana yana, akıl gitti başka yana
Eylemiyor cana fayda, bu dünyayı ben neyleyim.
Durgun oldum dağlar gibi, Bitmez oldum yollar gibi,
Görünen bir hayal gibi, kaybolurum ben neyleyim.
Gözden yaşım akar oldu, gönüldeki gülüm soldu,
Yüreğime hasret doldu, Onsuz hayat ben neyleyim.
Yürüdüğüm yollar boştu, gece gündüz bir nahoştu,
Ruh gövdeden sanki uçtu, Ruhsuz beden ben neyleyim.
Gözüm açar gün görürüm, bir yaşarım bin ölürüm,
Boş bedende can sürürüm, Bu yaşamı ben neyleyim.
Sararmıştır benzim benim, bile bir dost tutmaz elim
Anladım ki bu son yolum, çaresizim ben neyleyim.
Kul Remzi'yim sus sen dendi Azraile emir geldi,
Makber'ime beden girdi ,sorgu vakti ben neyleyim...
