Canım Senin
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Nev bahar da ,ol niyazım .
Gönül senin,canım senin .
Sensiz dinmez, bu avazım .
Gönül senin, canım senin.
Bülbül konar,güllerine,
Nara eyler ,her birine,
Ah demez ki dikenine
Gönül senin,canım senin
Damarıma sen kan oldun
Niye beni elden sordun,
Yollarıma pusu kurdun,
Gönül senin,canım senin.
Gözlerimden akar yaşım,
Zehir etme bana aşım ,
Neden olman ,de yoldaşım
Gönlül senin,canım senin.
Mecnun oldum budur halim,
Tutmaz oldun,neden elim,
Sormadın hiç, ben ki neyim,
Gönül senin, canım senin.
Turna dersen, gölü arar,
Sıra sıra ,bir bir konar,
İnce ince ,sesler salar
Gönül senin canım senin
Yolcu benim.sense hancı,
Sende gönlün son ilacı
Gördün beni bir yabancı,
Gönül senin,canım senin.
Kul Remzi yim, mecnun oldum.
Kendimi ben sende buldum ,
Sen balam ol.bense kulun,
Gönül senin,canım senin...
