Ezrail ve vuslat
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Gözlerin bakarken kapanacaktır,
Hasrete girişin,karadan aktır,
Güneşin batışı bil mustehaktır.
Seni o çağrıya davete geldim.
Dünyada oluşun ,bir mekan derken,
Gidişin olacak, belkide erken,
İhvanlar başından,sensiz giderken,
Seni o çağrıya,davete geldim .
Dilzarın sustu bak,toprağın bekler,
Burada kaybolur,geçici zevkler,
Seninle yok olur ,gelen hayaller,
Seni o çağrıya, davete geldim.
Etrafın dolsada,dökülen yaşlar,
Semada kaybolur, uçuşan kuşlar,
Rahhmete dönüşür ,damlayan yaşlar.
Seni o çağrıya,davete geldim .
Saracak bedenin,patiska bezin.
Tezeyle düşünme, niye bekletin,
Hayrı yok, burada sana servetin.
Seni o çağrıya,davete geldim .
Rahman'ın bile ki, çağıra seni,
Uzatsan tutardım, o pamuk eli,
Yaşamış olduğun,bırak dünleri
Seni o çağrıya,davete geldim,
Kul Remzi bilesin ,bu bir fermandır.
Bu gidiş bilirsen ,sana dermandır,
Belkide dostlara ,hasret figandır,
Bayram var, emanet almaya geldim.