Fermandır
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Gök yüzü karardı, yüreğim oldu zindanım,
Neden ki ayrıldı bende ki nurlu zamanım
Son yola gidiş ki kapandı artık mekanım,
Rahman’da yazıldı bilesin böyle fermandır.
Görmeyi istesen ola ki sende göremen,
Dönecem desende bile ki asla dönemen,
Yok ise hak izni cenneti sende göremen
Nedendir der isen sanada sırrı fermandır.
İsteği canadır, Rahmeti canda bulmaktır
Her anki anında bile ki onla dolmaktır.
Sanma ki ölümü sende ki boşa solmaktır
Ölümünde vuslatı faniye diye fermandır.
Kul Remzi der ola makbere girip yatırdın,
Çokları kaybettin yokları bulup yitirdin
Her şey de yalandı bedeni Rab’ba getirdin,
Makbere bu giriş bile ki cana fermandır.
