Gel
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Rüzgar vurup dallarımı, kırmadan gel kırmadan gel.
Yad ellerse gözlerini, görmeden gel görmeden gel
Bir ateşin dumanı var. Etrafımda döneni var.
Karanlığa süreni var. Sürmeden gel sürmeden gel.
Bir hasretlik düşer dile, yapışmadan yadlar ele
Akışı var olan sele, düşmeden gel düşmeden gel.
Düşen benim! Yerden yere, silah senin ellerine,
Yakışır mı kurşun niye, vurmadan gel vurmadan gel.
Çile verip çektirmeden, ruh gövdeden ol gitmeden,
Kefenimi el biçmeden, biçmeden gel biçmeden gel
Kul Remziyim. Budur sözüm! Allah’ıma olur nazım,
Sana olan bu son yazım, silmeden gel silmeden gel…!