Giden Mevlaya
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Eğer ki sorsan, bu yol nereye?
Gider Mevla’ya, gider Mevla’ya
Gözden akan o, yaş olur dere
Gider Mevla’ya, gider Mevla’ya
Kararmış meydan, o can yolunda
Kefeni beyaz ona bu urba
Uzanıp yattı, dört kollu salda,
Gider Mevla’ya, gider Mevla’ya
Ram olup durur yatak üstünde
Eceli bekler sanki dibinde
Bırakıp malın, dünya ilinde
Gider Mevla’ya, gider Mevla’ya
Azrail derken versen canını!
Götürmek yoktur. Dünya malını
Dünyadan alıp kefen payını
Gider Mevla’ya, gider Mevla’ya
Kul Remzi bilki! ölüm tadacan.
Dört arşın kefen giyip yatacan.
Sorgudan söyle nasıl kaçacan.
Giden Mevla’ya, giden Mevla’ya…!
