Gider Mevla'ya Gider Mevla'ya

Deme ki yolun sonu neresi
Gider Mevla’ya, Gider Mevla’ya
Varmayı bilsen makber hanesi
Gider Mevla’ya, Gider Mevla’ya

Giderken üryan o sonyoluna 
Kefeni beyaz ona bu urba
İçine girmiş dört kollu salda
Gider Mevla’ya, Gider Mevla’ya

Uzanıp yatır yatak üstüne
Eceli bekler sanki dibinde
Bırakır malın dünya ilinde
Gider Mevla’ya, Gider Mevla’ya

Azrail derki ver sen canını
Götürmek yoktur dünya malını
Dünyadan alıp kendi payını
Gider Mevla’ya, Gider Mevla’ya

Eğer ki sorsan bu yol nereye
Yağan yağmura akan dereye
Gerek kalmaz ki sormaksa niye
Yollar Mevla’ya, Yollar Mevla’ya

Kul Remzi sende ölüm tadacan
Dört arşın kefen sarıp yatacan
Sorgudan söyle nasıl kaçacan
Giden Mevla’ya, Giden Mevla’ya…!