GİZLİCE

Şafakta bir güzel,hayali gördüm.
Durakta seyrettim, onu gizlice,
Kapadım gözümü, bir an düşündüm
Yüreğim yanmıştı, orda gizlice.

Yanaşıp yanına yavaşca sordum,
Adın ne demiştim ! ona gizlice,
Cevap yok bekledim,sessizce durdum,
Demişti pembe gül, bana gizlice.

O anda içime, bir ateş düştü,
Yanmıya başladı, kalbim gizlice,
Melekler etrafım, sardı gülüştü,
Anılar belirdi, bende gizlice.

Dedim ki sen kimin,kızısın söyle!
Ben çoban kızıyım,dedi gizlice
Bakıştık bir anda, bizler göz göze,
Kimseler görmeden,onla gizlice.

Erenler ermişler, belki ordaydı,
Göklerden indiler, yere gizlice
Semadan bulutlar, sanki karaydı,
Rahmeti kalplere, girdi gizlice.

Kul Remzi elini,açtı semaya,
Yerlere göz yaşı,döktü gİzlice,
Kapalı gözlerle girdi manaya,
O hayal kayboldu orda gizlice
Kendini kendinde buldu gizlice.