Gölgesi
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Anlar isen var mı ola. Dilde zatın gölgesi
Güneş yoksa niye, desin bulut onun gölgesi.
Bir bakışta nazar eder, aşkın narı var diye
Kimi görmüş ol bilmeli, gözyaşıdır gölgesi.
Ah eylese çare ne ki, duymaz ola ruh canı,
Dile düşmüş olmuş ise, aklanmaktır gölgesi.
Lifi saçın bükmüş ola, onu kement bilmeli
Geçse boyna ateş ne ki, volkan olur gölgesi.
Gelmiş ola bu son yola, akabinde görmeli,
Azrail’den gele selam kefen onun gölgesi.
Kul Remzisin bayram dersin. Azrail’in gelişi,
Teslim yeri makber olur, bu bedenin gölgesi.