Gönül Deyiver Gitsin
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bu aşkı habersiz-içine atıp
Üstüne tül perde-seriver gitsin,
Naralar belirtip-dağlara çarpıp
Geriye dönüşüm deyiver gitsin.
Der ol ki acısı –baldan da tatlı,
Dikeni içime –demek ki battı,
Duygular naralar- bir ayrı tatlı
Yaşamın mezesi- deyiver gitsin.
Ayrılık hasreti-olursa cana
Arama sakın ha-bir yol imkana,
Girerse ateşin-damarda kana,
Yanardağ misali -yanıver gitsin.
Giderken sırtını-döndüğün zaman,
Hakkımda ayrılık -verdiğin zaman,
Ölmeden toprağa-girdiğim zaman,
Kadli'de vacipti -deyiver gitsin.
O gülün bülbülü -olamam desen,
Sabırla şükürü- sen ona versen,
Açıksa bu aşkın -kapısı bilsen,
Giremem buradan- deyiver gitsin ,.
Kul Remzi isen sen-gönlüne hükmet,
Çeksende hasreten-acı bir zülmet,
Sabreyle makbere -eylesen hicret,
Bu ferman bir bayram- deyiver gitsin...
