Gördüm
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Eyleyip de merak kıldım, sabah ola gülü gördüm,
Beyaz taşın altındaki, toprak olan teni gördüm.
Zaman devran eyler imiş, nefes gitmiş cansa yitmiş,
Susmuş beden sual gelmiş, ram olmuş o kulu gördüm.
Soba'sında ateşi yok, içindeki külü pek çok,
Mekan yalnız viran eyler, ses sedasız evi gördüm.
Mekanına dönem etmez, gelenlere geldin demez
Bize ordan haber vermez, sır saklayan Mevt'ler gördüm.
Solmuş halde kara gözler, saç dökülmüş yok benizler,
Çürümeye hazır etler Kabuz dolu haller gördüm.
Kıblesine dönüp yatmış, ol sırtını kefen atmış,
Günah vebal neyi yapmış, akıl ermez beyler gördüm.
Kimi ağım ağım ağlar, Kimi şükür sabur arar.
Kimi derki ettim zarar, pişman olan kullar gördüm.
Kul Remziyim ne eylerim, Ben ben miyim bilmen neyim
Yaratılan bir cuziyim, kara toprak seni gördüm,