HAYALİN KALDI
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Ağladım hasretten, gülmedi yüzüm,
Durmadan yaş saldı, her iki gözüm,
Sanaydı bilseydin benim bu nazım,
Sen gittin bana da hayalin kaldı.
Anılar benimle çırpınıyordu,
Derdime dermanı hep arıyordu,
Gözlerim yaş diye, kan salıyordu
Sen gittin bana da hüzünler kaldı.
Demene gerek yok, sevme desende,
Sevmişim artık ben, sen sevmesen de
Düşmanlar gülüyor, ben gülmesem de
Sen gittin bana da. Anı’lar kaldı.
Kölelik zincirin boynuma vurdun
Yıllarca beni de peşinde yordun,
Çöllere düştüm de söyle ne buldum?
O kızgın çöllerden bir serap kaldı,
Kul Remzi bitirdi, aşkın yolunu
Bir aşkla getirdi. ömrün sonunu,
Ne oldu demeyin sakın durumu
Makberin üstünde bir taşım kaldı.
